เมื่อเห็นสภาพอันบ้าคลั่งของวาลี บรากีไม่ทันคิดอะไรมาก ร่างกายพลันเคลื่อนไหวหลบหลีกอีกครั้ง!วาลีที่ถูกเนื้องอกปกคลุมพลาดเป้าหมายอย่างไม่ต้องสงสัยก่อนที่วาลีจะถูกมลทิน เขาก็เป็นเพียงเทพรองเท่านั้น แม้ว่าในอดีตจะสามารถใช้มือข้างเดียวเอาชนะบรากีสามคนได้ แต่ตอนนี้บรากีไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปบรากีพยายามปรับตัวให้เข้ากับความเร็วที่เพิ่มขึ้นอย่างประหลาด เขาหันกลับมาจับต้นคอของวาลีไว้แน่น ตรึงอีกฝ่ายไว้กับที่ “เจ้ากำลังพูดอะไร? เสียงของใครกันที่ทำให้เจ้าเสียสติ? ที่นี่มีแค่เราสองคนเท่านั้น……”ก่อนที่จะพูดจบ มือที่จับต้นคอของวาลีไว้ก็มีเนื้องอกขนาดเท่ากำปั้นโผล่ขึ้นมา รอยแยกน่าสยดสยองปรากฏขึ้นบนผิวของเนื้องอก แมลงสีแดงเลือดนับไม่ถ้วนไหลออกมา ก่อตัวเป็นปากขนาดใหญ่ กัดเข้าที่มือของบรากีบรากีร้องด้วยความตกใจ รีบปล่อยแขนออกอย่างรวดเร็ว หลบการโจมตีนี้ได้อย่างหวุดหวิด“คิก คิก คิก……”เสียงหัวเราะอันน่าขนลุกดังออกมาจากลำคอของวาลี ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดค่อยๆ ปิดลงดวงตาแมลงที่เคลื่อนไหวไปทั่วร่างกายของเขา ราวกับมีชีวิตขึ้นมา พร้อมใจกันหมุนไปจับจ้องบรากีที่อยู่ไม่ไกล!เมื่อวาลียกมือขึ้น พื้นดินใต้เท้าของทั้งสองเริ่มกลายเป็นทรายอย่างเห็นได้ชัด อากาศแห้งผากพัดพาเม็ดทรายสีเหลืองขุ่นมัว ราวกับมือขนาดใหญ่พุ่งเข้าจู่โจมร่างของบรากีอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า!บรากีกระโดดหลบเม็ดทรายเหล่านั้น พลางมองรอยยิ้มอันบิดเบ
