อร์?”ธอร์กำหมัดแน่น เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหัวอย่างแน่วแน่“ท่านพ่อ ข้าจะไม่มอบแอสการ์ดให้ท่านพ่ออีกแล้ว……ข้าจะไม่ยอมให้ท่านพ่อทำลายมัน”โอดินยืนอยู่บนซากบัลลังก์ มองอีกฝ่ายเงียบๆ หลังจากผ่านไปนาน เขาก็หลับตาลงอย่างซับซ้อน…อู๊~!!ในตอนนั้น เสียงแตรอันหนักหน่วงดังมาแต่ไกล ก้องกังวานชัดเจนภายในวิหารราชาแห่งเทพเจ้าอันสูงตระหง่านนี้เมื่อได้ยินเสียงนั้น สีหน้าของธอร์พลันเปลี่ยนไป เขาหันกลับไปมองประตูด้านนอก“กาลาร์?”ด้านหลังเขา สีหน้าของซิฟก็ซีดเผือดเช่นกัน เธอพึมพำ “หายนะ… กำลังจะมาเยือนแอสการ์ดแล้วหรือ?”เสียงของแตรแห่งหายนะทำให้โอดินค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองไปยังนอกประตูวิหาร แล้วหัวเราะเยาะ“โชคชะตา… ฮึฮึ ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ถูกกำหนดไว้แล้วสินะ……”โอดินก้าวเดิน ค่อยๆ เดินผ่านหน้าธอร์และซิฟไป ในที่สุดก็ยืนอยู่หน้าประตูวิหารที่มองลงไปเห็นแอสการ์ดธอร์มองดูเงาร่างของอีกฝ่ายอย่างเงียบเชียบ ดวงตาปรากฏแววดิ้นรน ครู่หนึ่งต่อมา เขาก็ตัดสินใจได้ มือขวาที่ถือค้อนเทพอัสนีกำแน่น สายฟ้าพันรอบกายเขา!เสียงฟ้าร้องคำราม พลังเทวะปั่นป่วน!ธอร์ยืนอยู่ท่ามกลางสายฟ้าสีน้ำเงินเข้ม ผ้าคลุมสีแดงสดปลิวไสวโดยไร้แรงลม เขาเอ่ยเสียงเย็น “ท่านพ่อ ท่านควรไปซะ……หากท่านกล้าลงมือกับแอสการ์ด ข้าจะไม่นิ่งดูดายแน่ เพราะตอนนี้……ข้าคือราชาแห่งเทพเจ้าของนอร์สแล้ว!”โอดินมองลงมายังแอสการ์ดเบื้องล่าง ไม่สนใจธอร์ที่เต็มไป
