เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ รู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาแน่นอน ไม่ว่าเมื่อไหร่ ‘จิตทิวทัศน์’ ของอาจารย์ก็มักจะทำให้รู้สึกปลอดภัยเสมอตอนอยู่ที่เมืองชางหนานก็เป็นแบบนี้ ตอนนี้มาถึงอาณาจักรเทพแอสการ์ดทางตอนเหนือของยุโรป ก็ยังคงเป็นเช่นเดิม……ฉึก!ขณะที่หลินชีเยี่ยกำลังนึกถึงเรื่องนี้ เสียงดังทึบก็ดังมาจากท้องฟ้าเหนือสวน จากนั้นกิ่งไม้ขนาดใหญ่ก็ฉีกจิตทิวทัศน์เป็นรูครึ่งลำตัวของมันทะลุเข้ามาในท้องฟ้า แผ่พลังเทวะที่น่าสะพรึงกลัวออกมามุมปากของอาจารย์เฉินกระตุก เขาโยนถ้วยชาในมือขึ้นไปบนท้องฟ้า เมื่อถ้วยชาแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ กิ่งไม้ครึ่งท่อนก็ถูกแรงระเบิดผลักออกไปนอกจิตทิวทัศน์ ผ่านช่องโหว่นั้นสามารถมองเห็นเทพพฤกษาจ้องมองมาที่หลินชีเยี่ยด้วยสายตาที่โกรธแค้นจิตทิวทัศน์ซ่อมแซมตัวเองอย่างรวดเร็ว กั้นเทพพฤกษาที่กำลังโกรธแค้นไว้ด้านนอก ก่อนที่ช่องโหว่นั้นจะหายไปสนิท เห็นเลือนรางว่ามีทวนสามแฉกพุ่งผ่านเมฆ พาเอาพลังศักดิ์สิทธิ์ที่น่าสะพรึงกลัวพุ่งตรงไปที่วิดาร์!“แค่กๆ” อาจารย์เฉินซ่อมแซมจิตทิวทัศน์ สวนนอกหน้าต่างกลับมาเป็นภาพที่สงบสุข มีเสียงนกร้องและดอกไม้บานสะพรั่งอีกครั้ง เขากระแอมอย่างกระอักกระอ่วน “เอ่อ……ถึงแม้จะสามารถปกป้องพวกเธอได้อย่างปลอดภัย แต่บางครั้งก็อาจจะมีข้อผิดพลาดเล็กน้อยเกิดขึ้น……หลินชีเยี่ย เธอน่าจะเข้าใจ เธอมีประสบการณ์มาแล้ว”หลินชีเยี่ยพยักหน้าหงึกหงัก ตอนอยู่ที่ชางหนาน อา
