จารย์เฉินก็ถูกพระอินทร์ไล่ล่าแบบนี้เหมือนกัน ทั้งถูกทำลายจิตทิวทัศน์ และต้องซ่อมแซมอย่างบ้าคลั่งไปพร้อมๆ กัน[อาจารย์เฉิน ฉันเห็นเทพนอร์สที่ล้อมรอบด้านนอกมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว] เจียงเอ่อร์ลอยออกมาจากโลงศพ ถามด้วยความกังวลว่า [พวกเราจะชนะได้ไหมคะ?]อาจารย์เฉินเงียบไปครู่หนึ่ง “เรื่องนี้ ฉันก็ไม่แน่ใจ……แต่ถึงจะไม่สามารถทำร้ายพวกนอร์สได้มาก การถอยกลับไปอย่างปลอดภัยก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร”อาจารย์เฉินพูดไปพลางหยิบชุดน้ำชาออกมาหลายชุด วางเรียงต่อหน้าสมาชิกหน่วยม่านราตรีทีละคน แล้วหยิบกล่องใบชาออกมา เริ่มชงชาอย่างไม่รีบร้อนไม่นาน น้ำชาร้อนๆ ที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งก็ถูกส่งไปตรงหน้าทุกคน[อาจารย์เฉิน ฉันดื่มไม่ได้นะ] เจียงเอ่อร์ที่อยู่ในร่างวิญญาณนั่งบนเก้าอี้ มองน้ำชาร้อนตรงหน้าแล้วยิ้มขื่นอาจารย์เฉินโบกมือไปมาอย่างไม่ใส่ใจ “ไม่เป็นไร ถือว่าเป็นการเซ่นไหว้ก็แล้วกัน”เจียงเอ่อร์ “……”ไป๋หลี่พั่งพั่งยกถ้วยชาขึ้น จิบเล็กน้อย พลางพยักหน้าชม “ชานี้ไม่เลวเลย แม้จะเทียบกับชาต้าหงเผาของบ้านผมไม่ได้ก็เถอะ……”อาจารย์เฉินชะงักมือที่กำลังจิบชาไปชั่วขณะ“หลินชีเยี่ย ทำไมไม่ดื่มล่ะ?” อาจารย์เฉินจ้องมองไป๋หลี่พั่งพั่งอย่างดุดัน จากนั้นก็เห็นหลินชีเยี่ยนั่งอยู่ริมหน้าต่าง ยังคงนั่งเงียบอยู่ที่เดิม จึงอดถามไม่ได้หลินชีเยี่ยมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นพื้นที่สีเขียวและดอกไม้ที่ร่มรื่น ส่ายหน้าพร้อมยิ้มขื่น“คนอื่นๆ ยังต่อสู้กันอ
