ยู่ข้างนอก แต่พวกเราได้แต่นั่งดื่มชาอยู่ที่นี่……ผมแค่รู้สึกว่า มันไม่ยุติธรรมเท่าไหร่”อันชิงอวี๋และเฉาเยวียนที่อยู่ข้างๆ ก็ไม่ได้ดื่มชาเช่นกัน สีหน้าของพวกเขาดูซับซ้อนอย่างยิ่งอาจารย์เฉินกวาดตามองพวกเขา แล้วเอ่ยอย่างจนใจ “หลินชีเยี่ย ฉันถามหน่อย สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นข้างนอกนั่นคืออะไร?”“……สงครามเทพ?”“ถูกต้อง” อาจารย์เฉินถอนหายใจ “สงครามเทพ เป็นสงครามระหว่างเหล่าเทพเจ้า อย่าว่าแต่พวกเธอเลยแม้แต่ตัวฉันเองก็ยังรู้สึกหมดแรง พวกเธอเป็นแค่กลุ่มคนหนุ่มสาวที่ยังไม่ได้ก้าวถึงขีดจำกัด เมื่อเผชิญหน้ากับสงครามเทพ ก็เป็นเรื่องปกติที่จะรู้สึกตัวเล็กและไร้พลัง เพราะพวกเธอไม่ควรจะปรากฏตัวที่นี่ตั้งแต่แรก……ไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดที่ตอนนี้ไร้พลัง สนามรบของพวกเธอไม่ได้อยู่ในตอนนี้ แต่อยู่ในอนาคต สักวันหนึ่ง ต้าเซี่ยจะต้องพึ่งพาพวกเธอคนรุ่นใหม่ในการปกป้อง……ยามนั้น ก็จะถึงคราวที่พวกเราคนแก่ๆ ได้นั่งจิบชาอย่างสบายใจบ้างแล้ว”อาจารย์เฉินยิ้มแล้วดื่มชาในถ้วยจนหมดร่างของเขาลุกขึ้นจากหลังโต๊ะไม้ “นั่งอยู่ที่นี่ให้ดีๆ ฉันจะออกไปข้างนอก ไปปะทะกับพวกเทพนอร์สหน่อย”สิ้นเสียง ร่างของอาจารย์เฉินก็กลายเป็นลำแสงสีเทา หายวับไปจากรถม้าทันที…เส้นใยสีดำนับไม่ถ้วนถักทอกันในอากาศ ร่างของซือเสี่ยวหนานปรากฏขึ้น ก่อนจะร่วงลงสู่พื้นดินหมาป่าอสูรเฟนริร์กัดไหล่ของเทพรององค์หนึ่ง พลังเทวะหลายสายพุ่งเข้าหาร่างของมัน ทิ้งรอยเลือดไว้เ
