ต็มไปหมด ดวงตาสีแดงฉานพบร่างของซือเสี่ยวหนานที่กำลังร่วงลงมาทันที มันคำรามเบาๆ ใช้ร่างกายพุ่งทะลวงวงล้อมของเหล่าเทพ มุ่งตรงไปยังซือเสี่ยวหนาน กระโดดขึ้นไปในอากาศแล้วรับร่างของอีกฝ่ายไว้อย่างมั่นคงร่างของซือเสี่ยวหนานลุกขึ้นยืนอย่างโซเซบนหลังของเฟนริร์ รอยแผลเหวอะหวะบนร่างของเธอสมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ในไม่ช้าก็กลับคืนสู่สภาพเดิม เธอเช็ดเลือดที่มุมปาก ดวงตาจับจ้องเทพนอร์สหกองค์ที่ล้อมเธอไว้ด้วยสายตาเย็นชา“นี่มันสัตว์ประหลาดอะไรกัน……” เทพนอร์สองค์หนึ่งเห็นซือเสี่ยวหนานฟื้นตัวจากบาดแผลที่แม้แต่เทพหลักก็อาจสิ้นชีพได้ในชั่วพริบตา สีหน้าไม่สู้ดีนัก“นางจะไม่ตายจริงๆ หรือ?”“แม้แต่โลกิในอดีต หากบาดเจ็บขนาดนั้นก็น่าจะสิ้นชีพไปแล้ว?”“หากเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเราจะถูกนางบดขยี้จนตายจริงๆ”“ไม่หรอก พวกอาชญากรที่หนีออกมาจากคุกใต้ดินกำลังจะถูกปราบจนหมด ผู้ที่จะมาล้อมปราบนางจะมีแต่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ถึงนางจะไม่ตายจริงๆ ก็จะหมดพลังเทวะไปเอง แล้วถูกขังลงไปในชั้นล่างสุดของคุกใต้นรก”เหล่าเทพนอร์สที่ล้อมซือเสี่ยวหนานไว้พูดคุยกันไปมา ทุกคำพูดล้วนเข้าหูของหญิงสาว เธอกวาดตามองไปรอบๆเหล่าเทพรองทั้งเจ็ดแปดองค์ที่หลินชีเยี่ยปล่อยออกมานั้น เกือบจะตายหมดแล้ว เหลือเพียงเทพเพลิงอัคนีและยักษ์น้ำแข็งยูมีร์ที่นำออกมาจากชั้นล่างสุดเท่านั้นที่ยังคงต่อสู้อย่างดุเดือด“ซือเสี่ยวหนาน ยอมแพ้เสียเถอะ” เทพหลักอ
