นที!ในขณะที่หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ กำลังจ้องมองการต่อสู้ระดับเทพเหล่านี้อย่างไม่กะพริบตา ดาบเถาวัลย์คมกริบหลายเล่มก็แหวกอากาศ เกือบจะถึงตัวพวกเขาในทันที!ความเร็วของดาบเถาวัลย์เหล่านี้เร็วเกินไป หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา กว่าจะรู้ตัวว่าอันตรายก็สายเกินไปแล้ว ในวินาทีที่ดาบเถาวัลย์กำลังจะทะลุทะลวงร่างของพวกเขา เสียงกระดิ่งใสกังวานก็ดังขึ้นจากด้านหลังกริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง!เสียงระฆังทองแดงดังขึ้น คลื่นเสียงที่มองไม่เห็นปัดดาบเถาวัลย์ที่อยู่ด้านหน้าออกไป รถม้าที่วิ่งผ่านลานบ้านลวงตา ราวกับภูตผีทะลุผ่านร่างของหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ จากด้านหลัง พุ่งไปด้านหน้าพวกเขาอย่างรวดเร็วดาบเถาวัลย์อีกสิบกว่าเล่มพุ่งเข้ามา ปักบนตัวรถม้า ส่งเสียงโลหะกระทบกัน“พวกเธอยังอยู่ที่นี่อีกหรือ ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง?”เสียงของอาจารย์เฉินดังออกมาจากในรถม้า ได้ยินเสียงเบาๆ ประตูรถม้าก็เปิดออก รถม้าเหมือนมีชีวิตขึ้นมาทันที กลืนหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ เข้าไปในจิตทิวทัศน์!หลินชีเยี่ยที่รอดชีวิตมาได้รู้สึกว่าสายตาพร่ามัวไปชั่วขณะ แล้วก็พบว่าตัวเองนั่งอยู่บนม้านั่งไม้แข็ง ตรงหน้าเขาคือโต๊ะไม้ที่วางเครื่องชงชาอย่างประณีต ด้านหลังโต๊ะคืออาจารย์เฉินที่สวมเสื้อคลุมสีเทา ซึ่งมีสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย“อาจารย์เฉิน?” อันชิงอวี๋ที่นั่งข้างหลินชีเยี่ยตกตะลึง“ข้างนอกเต็มไปด้วยการต่อสู้ของเทพเจ้า พวกเธอไม่หนีไปให้ไก
