ตรูจากภายนอกบุกรุก นางคงไม่นิ่งดูดายแน่”เทพจากต้าเซี่ย?พอได้ยินคำนี้ ในสมองของบรากีก็ปรากฏภาพของซุนหงอคงขึ้นมาทันทีไม่รู้ว่าเจ้าวานรมาที่นี่หรือเปล่านะ?“แล้วเจ้า? ทำไมไม่ไป?”“ข้าต้องอยู่ที่นี่… เพื่อปกป้องเจ้า” เอิร์ดเอ่ยอย่างสงบพูดว่าปกป้อง แต่จริงๆ แล้วก็คือการเฝ้าติดตามอย่างใกล้ชิด สกัลด์ได้ทำนายไว้ว่าบรากีจะเป็นต้นกำเนิดของสนธยาของเหล่าเทพเจ้า แม้ว่าพวกเธอจะดำเนินการแล้วเพื่อพยายามชะลอการมาถึงของสนธยาของเหล่าเทพเจ้า แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ดังนั้น เอิร์ดจึงอาสาอยู่เฝ้าบรากีเอง เพื่อป้องกันไม่ให้เขาทำอะไรนอกเหนือจากแผน……ส่วนสกัลด์นั้น ตัวเธอเองก็เป็นเด็กที่ไม่มีพลังต่อสู้อะไรมากนัก จึงต้องอยู่ข้างกายเอิร์ดอย่างเป็นธรรมชาติบรากีพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น เพียงแค่เดินตามหลังสกัลด์อย่างใกล้ชิด คอยรดน้ำเมล็ดพันธุ์ในดินอย่างต่อเนื่องท่ามกลางเสียงหัวเราะใสราวกับระฆังเงินของสกัลด์ ผืนแผ่นดินที่เคยเงียบสงัดนี้ ค่อยๆ ฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่……โครม!เฟนริร์กัดฉีกความว่างเปล่าอย่างรุนแรง ในชั่วพริบตาก็ฉีกไหล่ของเทพคนแคระที่อยู่ตรงหน้าให้กลายเป็นละอองเลือด กระจายไปทั่วฟ้า เสียงคำรามของพลังเทวะปะทะกันอย่างรุนแรง ทำให้วิหารโดยรอบพังทลายลงมาอย่างต่อเนื่องฝุ่นผงผสมกับหมอกเลือดสีแดงฉานลอยฟุ้งขึ้นมา หญิงสาวสวมเสื้อคลุมสีดำเปื้อนเลือดยืนอยู่บนหลังหมาป่าอสูร พุ่งทะยานออกไปอ
