มาจารย์กระบี่! เป็นคุณจริงๆ ด้วย!] เสียงของไป๋หลี่พั่งพั่งเต็มไปด้วยความยินดี [ท่านปรมาจารย์กระบี่คุณรู้ไหมว่าพวกเราตามหาคุณลำบากแค่ไหน! พวกเราเดินทางไปทั้งสวรรค์และนรก แล้วก็ยังมี…]“อย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้ ตอนนี้สถานการณ์ที่นั่นเป็นยังไง?”[โอ้ ซือเสี่ยวหนานพาอาชญากรเทพเจ้าสิบกว่าคนที่ช่วยออกมาจากคุกใต้ดิน บุกไปทางภูเขาเทพ บอกว่าจะไปแก้แค้น] ไป๋หลี่พั่งพั่งหยุดชั่วครู่[เมื่อกี้จี้เนี่ยนถือวิทยุสื่อสารอยู่ แต่เธอถูกเทพเจ้านอร์สที่บุกทะลวงการปิดล้อมมาแอบโจมตี ตอนนี้กำลังต่อสู้อยู่ผมบังเอิญเก็บวิทยุสื่อสารเครื่องนี้ได้……]“ซือเสี่ยวหนาน?” โจวผิงไม่ค่อยคุ้นเคยกับชื่อนี้จั่วชิงรับวิทยุสื่อสารมา “แล้วหลินชีเยี่ยล่ะ? เขาอยู่กับพวกนายด้วยหรือเปล่า?”[เขาก็…]ตูม!อีกด้านของวิทยุสื่อสาร ไป๋หลี่พั่งพั่งพูดยังไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงระเบิดแหลมแสบแก้วหูดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงลมหวีดหวิว“ฮัลโหล? ไป๋หลี่พั่งพั่ง! นายได้ยินไหม?” จั่วชิงถามอย่างร้อนใจ[ฮิฮิฮิฮิฮิ…]“เฉาเยวียน” โจวผิงพูดอย่างมั่นใจ “เขาคลุ้มคลั่งอีกแล้ว”จั่วชิง “…”อีกครั้งหนึ่ง เสียงลมพัดกรรโชกตามด้วยเสียงคุ้นเคยดังขึ้นอีกครั้ง [ผู้บัญชาการจั่ว ผมหลินชีเยี่ย]เมื่อได้ยินเสียงนี้ จั่วชิงก็รู้สึกโล่งอก “หลินชีเยี่ย เมื่อกี้นี้เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ?”[มีเทพรององค์หนึ่งทำวัตถุศักดิ์สิทธิ์หาย ทำให้เกิดปัญหาเล็กน้อย……แต่พั่งพั่งไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส เฉาเ
