ยวียนโยนวิทยุสื่อสารมาให้ผม] เสียงของหลินชีเยี่ยพูดอย่างจริงจัง [ผู้บัญชาการจั่ว ตอนนี้สถานการณ์ไม่ค่อยดีนัก อาณาจักรยักษ์ อาณาจักรคนแคระ และเทพแห่งนรกภูมิต่างทยอยมากันแล้ว แค่กองกำลังกบฏชั่วคราวที่ซือเสี่ยวหนานรวบรวมมา อาจจะต้านทานได้ไม่นานนัก…]หลินชีเยี่ยอธิบายสถานการณ์ให้ทุกคนฟังอย่างรวดเร็ว จั่วชิงเงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด มองไปทางซีหวังหมู่แม้ว่าเขาจะเป็นผู้บัญชาการใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ราตรีแห่งต้าเซี่ย แต่ในเรื่องการจัดการกับอาณาจักรเทพนี้ชัดเจนว่าราชินีแห่งสรวงสวรรค์ของต้าเซี่ยมีสิทธิ์มีเสียงมากกว่าซีหวังหมู่ขมวดคิ้วครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า “ตอนนี้ดาบศักดิ์สิทธิ์สายรุ้งก็อยู่ในมือเราแล้ว แอสการ์ดไม่มีผู้นำสูงสุดคอยดูแล ถึงแม้สถานการณ์จะอันตรายเพียงใด เราก็น่าจะถอนตัวออกมาได้อย่างปลอดภัย……โอกาสหายากเราลองเสี่ยงดูสักครั้ง หากสามารถทำลายรากฐานของอาณาจักรเทพแอสการ์ด หรือโชคชะตาของประเทศได้ เหล่าเทพนอร์สก็จะไม่สามารถคุกคามต้าเซี่ยได้อีกต่อไป”จั่วชิงเข้าใจความหมายของซีหวังหมู่ทันที จึงพูดกับหลินชีเยี่ยว่า“หลินชีเยี่ย พวกนายอดทนต่อไปอีกสักพัก……พวกเราจะบุกเข้าไปจากอีกด้านหนึ่งเพื่อไปรวมตัวกับพวกนาย!”[ครับ]ซุนหงอคงได้ยินเช่นนั้น มุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ พลังเทวะพร้อมด้วยความมุ่งมั่นในการต่อสู้ พุ่งออกมาจากดวงตาที่ลุกโชนราวกับคบเพลิง “เรื่องราวกำลังจะน่าสนใจขึ้นเรื่อยๆ
