งสองถูกคุมขังอยู่ในชั้นล่างสุดของคุกใต้ดินด้วยเหรอ?”จี้เนี่ยนจำเทพทั้งสองที่มีพลังน่าสะพรึงกลัวได้ทันที จึงเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจซือเสี่ยวหนานขี่เฟนริร์เดินมาหาพวกเขา ริมฝีปากขยับเล็กน้อย เสียงดังขึ้นในหัวของพวกเขาทันที“เดี๋ยวพวกนายตามหลังพวกเรามา พยายามหลีกเลี่ยงการลงมือ ปล่อยให้พวกเทพรองและเทพหลักสองคนนั้นทำงานเสี่ยงอันตรายก่อน……”“เทพหลักสองคนนั้นไม่มีปัญหาใช่ไหม?” หลินชีเยี่ยถาม“ไม่มีปัญหา ฉันได้ทำข้อตกลงบางอย่างกับพวกเขา อย่างน้อยในแอสการ์ด เป้าหมายของเราเหมือนกัน”“ในชั้นล่างสุดของคุก คงไม่ได้ขังแค่สองคนนี้ใช่ไหม?” จี้เนี่ยนนึกถึงห้องขังที่มืดมิดในชั้นล่างสุดของคุกใต้ดินถามอย่างสงสัย “คนอื่นๆ ล่ะ?”“คนอื่นๆ ไม่ยอมฟังคำสั่งฉัน ถ้าปล่อยออกมาโดยพลการ อาจจะทำให้เกิดปัญหาที่ไม่จำเป็น ต้องระมัดระวังไว้ก่อนจะดีกว่า”ซือเสี่ยวหนานพูดจบ ก็ขี่เฟนริร์กระโดดมาอยู่ตรงหน้าทุกคนในทันทีเธอหันกลับไป สายตาตกลงบนยอดภูเขาเทพที่สูงตระหง่านอยู่กลางแอสการ์ด……เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความเยือกเย็น!“แอสการ์ด ฉัน ซือเสี่ยวหนาน… กลับมาแล้ว”……สะพานสายรุ้งท่ามกลางกำแพงอิฐแดงนับไม่ถ้วน โจวผิงถือกระบี่เปื้อนเลือด ก้าวข้ามศพของเทพนอร์ส เดินไปข้างหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉยเขาเก็บกระบี่กลับเข้าฝัก ก้มมองมุมเสื้อเชิ้ตสีดำที่เปื้อนเลือดเทพ ใบหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ ใช้ปลายนิ้วถูแล้วถอนหายใจยาว“ไม่รู้ว่าค
