จ้องมองพวกเทพรองเหล่านั้นอย่างดุดัน“บาดแผลของคุณ… ไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ?” หลินชีเยี่ยถามอย่างระมัดระวัง “ชิงอวี๋ก็นับว่าเป็นหมอครึ่งตัว ให้เขาดูอาการให้คุณไหม?”จี้เนี่ยนมองหน้าอันชิงอวี๋ที่ยิ้มโดยไม่พูดอะไรด้วยสีหน้าประหลาด ก่อนจะส่ายหน้า “ไม่เป็นไร… ฉันยังไม่อยากถูกผ่า ร่างกายฉันพิเศษ บาดแผลแค่นี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เดี๋ยวก็หายเอง”หลินชีเยี่ยเห็นดังนั้นก็ไม่พูดอะไรอีก นึกถึงกล่องดำลึกลับที่เธอเพิ่งมอบให้ซือเสี่ยวหนานเมื่อครู่ จึงถามอย่างสงสัย“ว่าแต่ [กาลาร์] คืออะไรเหรอ?”……หมอกน้ำแข็งทะเลแอนตาร์กติกในโลกแห่งน้ำแข็งที่เงียบสงัด แผ่นน้ำแข็งขนาดเท่าเมืองขนาดกลาง กำลังเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ บนผิวน้ำทะเลสีฟ้าครามหมอกสีเทาพัวพันอยู่รอบด้าน จุดศูนย์กลางของแผ่นน้ำแข็งนี้ มีร่างหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีแดงเลือดยืนอยู่ ขนตากระพริบเบาๆ ก่อนที่ดวงตาจะเปิดขึ้นอย่างเงียบงันแมลงสีแดงนับไม่ถ้วนเคลื่อนไหวบิดเบี้ยว รวมตัวกันเป็นลูกตาสีแดงที่ดูน่าขนลุก ราวกับมองทะลุความว่างเปล่าเบื้องหน้า จ้องมองไปยังที่ไกลแสนไกล“โลกิตายแล้ว?” โอดินขมวดคิ้วเล็กน้อย พึมพำกับตัวเองเขานั่งนิ่งบนแผ่นน้ำแข็งลอยราวกับรูปปั้นหิน หลังจากผ่านไปนาน จึงถอนหายใจยาวแล้วค่อยๆ ลุกขึ้นยืน“การพยายามควบคุมแอสการ์ดด้วยวิธีปกติ ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้จริงๆ……โลกิ เจ้าทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ”ร่างสูงใหญ่ของโอดินยืนตระหง่านอยู่บนแผ่นน้ำแข็งลอยท่ามกลางหม
