อกหนา ดวงตาเต็มไปด้วยแมลงสีแดงที่เคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่ง ทั้งน่ากลัวและน่าขนลุกทันใดนั้น เขาดูเหมือนจะรับรู้ถึงบางสิ่ง หันกลับไปมองยังจุดหนึ่งในหมอก“อย่างกับผีหลอกหลอน……” ดวงตาของโอดินฉายแววรังเกียจ ลังเลอยู่ชั่วขณะ ก่อนจะก้าวออกไป ร่างของเขาหายวับไปในความว่างเปล่า สูญหายไปในทะเลน้ำแข็งอันกว้างใหญ่สิบห้าวินาทีต่อมาแสงสีทองส่องประกายพาดผ่านท้องฟ้า พุ่งลงมาราวกับลูกปืนใหญ่ กระแทกลงบนแผ่นน้ำแข็งที่โอดินเคยยืนอยู่น้ำทะเลปั่นป่วนผสมกับเศษน้ำแข็งขนาดใหญ่ถูกกระแทกลอยขึ้นไปกลางอากาศ!ปีกสีขาวบริสุทธิ์หกคู่ยื่นออกมาจากแสงสีทอง ท่ามกลางเกล็ดน้ำแข็งที่กระจายอยู่ทั่วฟ้า ดวงตาสีเพลิงของมิคาเอลลุกโชนอย่างดุดัน“ปล่อยให้มันหนีไปอีกแล้ว”เขาแค่นเสียงเย็นชา เงยหน้ามองไปยังทิศทางที่โอดินจากไป ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ทิศทางนั้น……”
