ทั้งสองคนต่างก็นึกถึงความเป็นไปได้ข้อนี้ สายตาก็แลกเปลี่ยนกัน และสีหน้าก็พลันเคร่งขรึมขึ้นมาเล็กน้อย
ในฐานะอาจารย์ผู้สอนในสำนักศึกษา พวกเขาจะช่วยศิษย์โกงได้อย่างไร? ไม่ได้เด็ดขาด! ถึงแม้เจ้าจะเป็นคุณชายน้อยของจวนขุนพลเทวะก็ไม่ได้ ไม่ได้ให้ของขวัญ…เอ๊ย ของขวัญอะไรกัน ถึงให้ของขวัญก็ไม่ได้ เจ้าก็ไม่ใช่องค์ชาย…
ในขณะที่สมองของทั้งสองกำลังหมุนติ้วว่าจะปฏิเสธเด็กหนุ่มผู้นี้อย่างนุ่มนวลได้อย่างไร เซียวเหยียนก็ได้ตอบคำพูดของหวงอี้เฉินแล้ว:
“เคล็ดวิชานั่นน่ะหรือ ข้าทำเป็นแล้วขอรับ”
“ที่จริงแล้ว เจ้าคิดว่ามันยากก็เป็นเรื่องปกติ ค่อยๆ ทำความเข้าใจไปก็…”
คำพูดของหวงอี้เฉินยังไม่ทันจะจบ เขาก็พลันชะงักไป มองเซียวเหยียนอย่างงุนงง “เจ้าว่าอะไรนะ?”
“ข้าบอกว่า เคล็ดวิชาบนศิลาจารึก ข้าทำเป็นแล้วขอรับ” เซียวเหยียนทำได้เพียงพูดซ้ำอีกครั้ง สงสัยว่าตาเฒ่าคนนี้หูตึง
“ทำเป็นแล้ว?”
ชายชราในชุดสีเทาที่นั่งอยู่ตรงข้าม ซ่งเหวินจิน มองเซียวเหยียนอย่างประหลาดใจ ความหมายของคำว่า “ทำเป็นแล้ว” คือเข้าสู่ทำเนียบแล้วอย่างนั้นรึ?
“เจ้าเลือกเพลงหมัดสะบั้นวายุ หรือเพลงเท้าเก้าดาวสามซ้อน?” หวงอี้เฉินได้สติกลับมา อดไม่ได้ที่จะมองส
