บทที่ 63“ไป พวกเราก็ไปลองดู”
หน้าศิลาจารึกเพลงหมัดสะบั้นวายุ เซียวเฟยหยางพลันลุกขึ้นยืนและกล่าวกับน้องสาวข้างกาย
สายตาของเซียวเสวี่ยฉีสั่นไหวเล็กน้อย นางเก็บมือเล็กๆ ที่กำลังหมุนเบาๆ กลับมาแล้วพยักหน้า ที่จริงแล้วเมื่อครู่นางได้จับแก่นแท้ของเคล็ดวิชาได้หลายส่วนแล้วและรู้สึกว่าตนเองเข้าสู่ทำเนียบแล้ว แต่นางไม่ได้รีบลุกขึ้นไปทดสอบ แต่กำลังรอ...รอให้พี่ชายของนางเชี่ยวชาญด้วย
นับตั้งแต่ที่รู้ความ นางก็สังเกตเห็นว่าพี่ชายของนางในด้านการฝึกยุทธ์นับวันยิ่งร้อนใจขึ้นเรื่อยๆ ในบ้านมีพี่น้องสามคน พรสวรรค์ของนางกับพี่สาวคนโตล้วนสูงกว่าพี่ชาย เมื่ออยู่ที่เรือนด้วยกันก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกคนรอบข้างนำมาเปรียบเทียบอยู่เสมอ ในฐานะพี่ชาย การมีพรสวรรค์ด้อยที่สุดในบรรดาพี่น้องทำให้นางเห็นว่าทุกครั้งที่ความก้าวหน้าในการฝึกฝนของนางเหนือกว่าเขา พี่ชายก็จะพยายามเป็นพิเศษถึงขั้นฝึกฝนอย่างบ้าคลั่งข้ามคืน…
“ไปกันเถอะ”
เซียวเฟยหยางตบก้นลุกขึ้นยืน สายตากวาดไปเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยอยู่ที่อีกฝั่งหนึ่งของศิลาจารึก นั่นก็คือเซียวจื่อเซวียนนั่นเอง แต่ตอนนี้อีกฝ่ายกำลังจดจ่ออยู่กับการทำความเข้าใจ ไม่ได้สังเกตเห็นเขาเลย
