เข้าใจเพลงหมัดชุดนี้ได้ เวลาเพียงเท่านี้ แค่เพียงพอที่จะอ่านอย่างละเอียดได้หนึ่งรอบ หากสามารถทำความเข้าใจได้เพียงผิวเผินก็ไม่เลวแล้ว ไม่ต้องพูดถึงการบรรลุถึงระดับคล่องแคล่วหรือถึงขั้นบรรลุ
“ถ้าอย่างนั้น เจ้าก็นับว่าผ่านด่านแล้ว แต่พวกเราไม่ได้รับผิดชอบการทดสอบ เจ้าไปหาท่านอาจารย์คนนั้นเถิด”
หวงอี้เฉินชี้ไปยังกลางลานกว้าง ที่นั่นมีชายวัยกลางคนคนหนึ่งยืนไพล่มือไว้ข้างหลัง สีหน้าจริงจัง ตรงหน้าเขามี 4 คนกำลังร่ายรำเคล็ดวิชาอยู่ แต่ท่าทางเห็นได้ชัดว่ายังติดขัดอยู่บ้าง
“เดี๋ยวข้าค่อยไปขอรับ”
เซียวเหยียนกลับไม่รีบร้อน แต่สายตากลับจับจ้องไปที่กระดานหมากตรงหน้าทั้งสองคน มองไปมาสองสามทีก็เข้าใจสถานการณ์ได้ทันที “หมากกระดานนี้ใกล้จะแพ้แล้วนะ”
“หืม?”
สองผู้เฒ่าต่างประหลาดใจ หวงอี้เฉินเลิกคิ้ว “เจ้าอายุยังน้อย กลับเข้าใจหมากด้วยรึ?”
“พอจะเข้าใจเล็กน้อยขอรับ” เซียวเหยียนกล่าวอย่างถ่อมตน
“โอ้?”
ซ่งเหวินจินที่นั่งอยู่ตรงข้ามกลับยิ้มออกมา มองหวงอี้เฉินอย่างเย้ยหยัน “ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ลองพูดดูสิว่า ใครแพ้ใครชนะ?”
หวงอี้เฉินได้ยินดังนั้น ก็ยิ้มพลางด่าเขาอย่างไม่สบอารมณ์
เซียวเหยียนชี้ตามความจริง “หากยังคงเดินตาม
