นฤดูหนาว กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อมโดยสมบูรณ์ จนกระทั่งเหยื่อเผยจุดอ่อนร้ายแรงออกมาโดยไม่รู้ตัว…แล้วนักล่าก็ลงมือคมมีดนี้ เหมือนกับการฉีกกระดาษขาว แยกศีรษะของโลกิออกจากร่างอย่างง่ายดายโลกิมองโลกที่พลิกคว่ำตรงหน้าด้วยความตกตะลึง สายตาเหลือบมองครึ่งร่างของตัวเองที่ยังลอยค้างอยู่ในอากาศ และเงาหมอกควันที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว จึงเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นเขากัดฟันแน่น เส้นใยสีดำรวมตัวกันเป็น ‘กลลวง’ อีกครั้ง แต่ชั่วขณะต่อมา ‘กลลวง’ ก็สลายตัวไปเอง เลือดกระเซ็นในสายลม พลังชีวิตเหี่ยวเฉาในหมอกควัน ประวัติศาสตร์ไม่ได้ถูกเปลี่ยนแปลงโดยเขาไพ่ตายใบสุดท้ายของเขาก็ถูกซือเสี่ยวหนานทำลายลงความโกรธที่ไม่เคยมีมาก่อนพลุ่งพล่านในใจของโลกิ ศีรษะที่ลอยอยู่ในอากาศจ้องซือเสี่ยวหนานตาเขม็ง แล้วตะโกนเสียงดัง“ซือเสี่ยวหนาน เจ้าคิดว่าฆ่าข้าแล้ว! เจ้าจะได้รับอิสรภาพงั้นหรือ?!! เจ้าเป็นทาสของข้า! จิตวิญญาณของเจ้าผูกติดอยู่กับข้า! หากข้าตาย เจ้าก็ไม่รอดชีวิตเช่นกัน!!”ซือเสี่ยวหนานผู้ขัดขวางกลลวงของโลกิ เซถอยหลังไปหลายก้าว เลือดไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ดบนใบหน้า เธอมองศีรษะที่โกรธเกรี้ยวบนท้องฟ้า ใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบเลือด พลันหัวเราะขึ้นมา“รอดชีวิต……? ตั้งแต่วินาทีที่ฉันออกจากชางหนาน ซือเสี่ยวหนานก็ตายไปแล้ว……โลกิ แกคิดว่าฉันเสี่ยงชีวิตมาที่นี่เพื่ออิสรภาพเหรอ?! บอกให้รู้ไว้นะ โลกิ!! ที่ฉันทำทั้งหมดนี้! ก็เพื่อใช้ชีวิตของฉ
