ยวหนาน เธอกลืนยาเม็ดที่เธอทำขึ้นเองซึ่งไม่มีฤทธิ์ทางยาเลย และยาเม็ดอีกเม็ดหนึ่งที่ห่อหุ้มด้วยชั้นป้องกันแบบพิกเซล นั่นคือ ‘พิษเทพ’และก็เป็นยาสองเม็ดนี้เองที่หลอกลวงโลกิผู้เจ้าเล่ห์และช่างสงสัย บีบให้เขาต้องฆ่าตัวตายเพื่อเอาชีวิตรอดซือเสี่ยวหนานได้มอบโอสถอมตะที่แท้จริงให้กับโลกิตั้งแต่แรก แม้จะเสี่ยงมาก แต่นี่ก็เป็นวิธีเดียวที่จะหลบเลี่ยงการรับรู้ของโลกิได้ เพราะไม่ว่าเธอจะซ่อนมันไว้ที่ส่วนไหนของร่างกาย โลกิก็จะหามันเจอ……เหมือนกับที่เขาแหวกบาดแผลของซือเสี่ยวหนานและนำพิษเทพออกมาพูดง่ายๆ คือสิ่งที่ซือเสี่ยวหนานใช้ประโยชน์ก็คือความระมัดระวังและความช่างสงสัยของโลกินั่นเอง!ซือเสี่ยวหนานเก็บโอสถอมตะไว้อย่างดี สายตามองออกไปนอกหน้าต่างโบสถ์ ราวกับกำลังมองหาบางสิ่งเธอรู้ดีว่าแม้เธอจะใช้กลลวงบีบให้โลกิตายที่นี่ แต่เรื่องราวก็ยังไม่จบลงเลย……วี้ด!!ทันใดนั้น ในท้องฟ้าที่ไกลออกไป พลุสัญญาณดวงหนึ่งพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!“อยู่ตรงนั้น……” ซือเสี่ยวหนานสีหน้าเคร่งเครียด ร่างของเธอพุ่งออกจากโบสถ์ราวกับสายฟ้า มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่พลุสัญญาณลอยขึ้น!…แวดวงผู้เลื่อมใสทางทิศตะวันออกไป๋หลี่พั่งพั่งมองดูซากศพเน่าเหม็นที่กองสูงอยู่ในโรงฆ่าสัตว์ตรงหน้า สองมือของเขากำแน่นโดยไม่สามารถควบคุมได้“โลกิไอ้บ้านี่……” ไป๋หลี่พั่งพั่งดวงตาแดงก่ำ เขาคำรามเสียงต่ำ “มันไม่ไว้ชีวิตแม้แต่เด็กและหญิงมีครรภ์?! ยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเ