ืนอยู่ใต้บันไดก็เปลี่ยนไปทันที“ท่านโลกิ ฉันไม่เข้าใจความหมายของท่าน” ซือเสี่ยวหนานสูดหายใจลึกแล้วเอ่ยถามด้วยความสงสัย “โอสถอมตะเป็นสมบัติล้ำค่าของต้าเซี่ยที่ฉันนำกลับมาให้ท่าน ท่านไม่ได้ต้องการใช้มันเพื่อบรรลุเทพสูงสุดหรอกเหรอ? ทำไมถึงให้ฉันกินล่ะ?”“ความระมัดระวังไม่เคยผิดพลาด” โลกินั่งอยู่บนบัลลังก์เทพ พูดอย่างเนิบนาบ “ใครจะรู้ว่ายาสองเม็ดนี้……เป็นโอสถอมตะจริงหรือเปล่า?”“ท่านโลกิ ท่านไม่เชื่อใจฉันเหรอ?”“ฮ่ะๆ” โลกิ หัวเราะเบาๆ “ซือเสี่ยวหนานของข้า แน่นอนว่าข้าเชื่อใจเจ้า……แต่ใครจะรู้ว่ายาสองเม็ดนี้ถูกเทพแห่งต้าเซี่ยสับเปลี่ยนหรือเปล่า? ไม่เป็นไร เจ้าลองกินแทนข้าก่อน รอให้ยาออกฤทธิ์แล้ว ข้าจะใช้ ‘กลลวง’ เขียนความจริงใหม่ ให้ทุกอย่างย้อนกลับไปก่อนที่เจ้าจะกินยา แบบนี้เราก็จะรู้ว่ายาจริงหรือปลอมไม่ใช่หรือ?”ม่านตาของซือเสี่ยวหนานหดเล็กลงทันทีดวงตาเรียวยาวของโลกิหรี่ลงเล็กน้อย เขาลุกขึ้นยืนแล้วค่อยๆ เดินเข้าหาซือเสี่ยวหนาน ชุดสังฆราชอันงดงามปัดผ่านบันไดสีขาวสะอาด เขาค่อยๆ ยกใบหน้าซีดเผือดของซือเสี่ยวหนานขึ้น ริมฝีปากเข้าใกล้หูของเธอ กระซิบเบาๆราวกับอสรพิษแลบลิ้น“ซือเสี่ยวหนานของข้าเป็นบ่าวที่ว่านอนสอนง่ายและใช้งานได้ดีที่สุด เจ้าต้องช่วยข้าแน่……ใช่ไหม?”เสียงของโลกิแทรกซึมเข้าไปในจิตใจของซือเสี่ยวหนาน ทำให้ร่างของเธอสั่นไหวโดยไม่อาจควบคุมได้เธอกัดริมฝีปากแน่น หลบสายตาของโลกิ หลังจากเงียบ
