กับกระบี่เล่มหนึ่ง ยืนตระหง่านอยู่ในความลึกของกลิ่นอายแห่งความมืดที่ม้วนตัว ดวงตาคู่นั้นที่ดูราวกับแก้วสีดำค่อยๆ ปิดลง……“เจี้ยนฉี่”เขาเอ่ยปากอย่างสงบมือขวาของเขายกขึ้นมาอยู่ระดับหน้าอก นิ้วชี้และนิ้วกลางชิดกันทำท่าเหมือนกระบี่ ชี้ไปที่แผ่นหลังของเฮลาในอากาศติ๊ง!!!เสียงกระบี่ดังสนั่น แสงกระบี่ที่เร็วสุดขีดสายหนึ่งพุ่งออกมาจากร่างของโจวผิง ในชั่วพริบตาก็ทะลุทรวงอกของเฮลา!ไม่เพียงเท่านั้น ระยะทางสามกิโลเมตรบนเส้นทางที่โจวผิงชี้ไป วิหารขนาดใหญ่แห่งหนึ่งราวกับถูกกระบี่ที่มองไม่เห็นฟันผ่าน พังทลายลงมาท่ามกลางฝุ่นควันที่ม้วนตัว……ห้ากิโลเมตรออกไป เทพรองฝั่งโลกิที่กำลังรีบมา จู่ๆ ศีรษะก็แยกออกจากลำคอ ลอยสูงขึ้นไปบนท้องฟ้า เลือดสดกระเซ็น ในดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ…สิบสองกิโลเมตรออกไป ยอดเขาลูกหนึ่งสั่นสะเทือนอย่างฉับพลัน ม่านฝุ่นควันพวยพุ่งขึ้นจากกลางเขา ยอดเขาสีเขียวขจีพังทลายลงมาตามรอยตัดเรียบที่กลางเขา ร่วงหล่นลงสู่พื้นดินท่ามกลางเสียงครืนครั่นต่ำๆหากมองจากที่สูง ราวกับมีกระบี่ล่องหนเล่มหนึ่งแทงทะลุมุมหนึ่งของแอสการ์ด ตัดทุกสิ่งที่อยู่บนเส้นทางออกเป็นสองท่อน!และปลายของกระบี่ล่องหนนั้น……ก็คือโจวผิงในชุดดำที่ยืนตัวตรง มือขวาตั้งเป็นท่ากระบี่“เจ้า……” เฮลาก้มมองลึกเข้าไปในอกของตัวเอง ที่หัวใจถูกพลังกระบี่ตัดขาดสิ้น ดวงตาเธอฉายแววตกตะลึงก่อนหน้านี้ เธอเคยโดนระเบิดนิวเคลียร์สองครั้ง
