[ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า…]แสงสีทองราวกับปาฏิหาริย์ ทอดยาวออกไปไร้ที่สิ้นสุดจากสะพานที่ขาดสะบั้น หลินชีเยี่ยที่เต็มไปด้วยเลือดยืนอยู่ท่ามกลางแสงนั้น มือกุมด้ามดาบ เสียงอึกทึกดังก้องอยู่รอบหูแสงของสะพานสายรุ้งบดบังสายตาของเขา ทั้งเฮลาที่อยู่อีกฝั่งของสะพานและเหล่าเทพนอร์สที่ลอยอยู่บนฟ้าค่อยๆ จางหายไปจากสายตา สุดท้ายเหลือเพียงแสงริบหรี่สะพานสายรุ้งเปิดแล้วหลินชีเยี่ยกวาดตามองวิทยุสื่อสารที่เอว ปล่อยมือจากด้ามดาบอย่างจนใจ พร้อมถอนหายใจยาวไม่ว่าอย่างไร ในที่สุดเขาก็ทำภารกิจที่จั่วชิงมอบหมายจนสำเร็จ แม้ว่าเหตุการณ์ต่อจากนี้อาจจะไม่เป็นผลดีกับเขา หรือแม้กระทั่งอาจจะต้องตายเพียงลำพังท่ามกลางการโจมตีของเหล่าเทพ ก็ไม่มีอะไรให้ต้องเสียดายแล้วไม่รู้ว่าทางฝั่งซือเสี่ยวหนานจะสำเร็จหรือเปล่า……เมื่อแสงค่อยๆ จางหายไป สายตาของเขาก็กลับมาเป็นปกติ บนสะพานสายรุ้งที่คุ้นเคย ห้วงลึกแห่งความมืดพุ่งทะยานราวกับคลื่นยักษ์ กลืนกินแสงสว่างของเขาจนหมดสิ้นเฮลาที่โกรธแค้นพุ่งเข้าหาราวกับสายฟ้าฟาด พลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวฉีกผ่านอากาศ พุ่งเข้าหาหลินชีเยี่ย!เขาเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก มองไปยังสะพานที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นด้านหลัง ในดวงตาปรากฏแววโล่งอก“หน่วยม่านราตรี หลินชีเยี่ย ภารกิจสำเร็จแล้ว……” เขาพึมพำด้วยเสียงที่ได้ยินเพียงคนเดียวชิ้ง!!เขาชักดาบ [จั่นไป๋] ที่ปักอยู่บนพื้นออกมา กำดาบอามาโนะมุราคุโมะไว้ในมือ ร่างกาย
