ครางแผ่วเบา“มดตัวเล็กๆ มามากเพียงใดก็ยังเป็นเพียงมดอยู่ดี” เฮลาเห็นดังนั้น สีหน้าก็มืดครึ้มอย่างยิ่ง “เหล่าเทพแห่งต้าเซี่ยยังมาไม่ถึง แค่พวกเจ้าไม่กี่คน จะสามารถสร้างคลื่นอะไรขึ้นมาได้?”พลังแห่งความตายรอบกายเฮลาโหมกระหน่ำอีกครั้ง กระดูกนับไม่ถ้วนพุ่งขึ้นมา ร่างของเธอพลันสั่นไหว ทะยานเข้าหาหน้ากากหวังอีกครั้ง!“พวกเจ้าไปดึงดาบเล่มนั้นออกมา!” เฮลาตะโกนลั่นฟ้าเหล่าเทพฝ่ายโลกิที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าต่างลงมือพร้อมกัน ลำแสงหลายสายพุ่งผ่านเมฆาไปยังหลินชีเยี่ยที่ยืนเฝ้าดาบศักดิ์สิทธิ์สายรุ้งอยู่!“แสงสว่าง” บัลเดอร์ เทพแห่งแสงสว่างยืนอยู่ใต้โดมฟ้า ชี้ปลายนิ้วลงด้านล่างเงาดาบสีทองนับไม่ถ้วนรวมตัวกันรอบกายเขา ราวกับสายฝนดาบแสงสว่างที่ชำระล้างโลก พุ่งไปยังกลางสะพานสายรุ้งอย่างท่วมท้น“กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง……”เสียงกระดิ่งใสกังวานดังขึ้นจากความว่างเปล่าเบื้องหลังหลินชีเยี่ย รถม้าคันหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างเลือนราง ลอยขึ้นมาในอากาศเหนือศีรษะของเขาทัศนียภาพรอบรถม้าเปลี่ยนไป สวนดอกไม้ลวงตาที่เต็มไปด้วยเสียงนกร้องและกลิ่นหอมของบุปผา ราวกับเปลวไฟที่ลุกโชนเผาผลาญท้องฟ้า กลืนกินสายฝนดาบที่โปรยปรายลงมา ไม่มีแม้แต่เล่มเดียวที่ตกลงบนศีรษะของหลินชีเยี่ย“อาจารย์เฉิน?!” หลินชีเยี่ยร้องออกมาอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นภาพนี้แสงสีเขียวมรกตพุ่งตามมาติดๆ หมุนวนกลางอากาศครึ่งรอบ ก่อนจะลงมาหยุดตรงหน้าเขาจั่วชิงในเสื้อคลุมสีแดงเข
