ตัว!นั่นคือ……ตึง!!ดาบยาวของร่างในชุดสีเทาผลักร่างของเฮลาออกไป ทั้งสองถอยหลังไปหลายก้าว เมื่อเฮลาเห็นใบหน้าของอีกฝ่าย สีหน้าของเธอพลันแปรเปลี่ยน เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ“มนุษย์?”“แค่กๆๆๆๆ……”ร่างในชุดสีเทากำดาบไว้แน่นพลางโค้งตัวเล็กน้อย ไอออกมาอย่างรุนแรง เส้นผมสีขาวเงินพลิ้วไหวแผ่วเบา เขาสูดหายใจลึกก่อนจะค่อยๆ เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง“อดีตหัวหน้าหน่วยเร้นลับ ยอดมนุษย์แห่งต้าเซี่ย หน้ากากหวัง……ขอคารวะราชินีผู้ครองพิภพ”เสียงของหน้ากากหวังอ่อนแรง กล่าวอย่างเชื่องช้า แต่ไม่รู้ทำไม ในคำพูดของเขากลับแฝงไปด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบที่แผ่ซ่านออกมาหน้ากากหวัง!เมื่อได้ยินเสียงคุ้นเคยนี้ ดวงตาของหลินชีเยี่ยก็เปล่งประกายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!“หน้ากากหวัง!” หลินชีเยี่ยยืนอยู่หน้าดาบศักดิ์สิทธิ์สายรุ้ง ตะโกนอย่างร้อนรน “ทำไมคุณถึงมาที่นี่? ต้าเซี่ยเป็นยังไงบ้าง?”หน้ากากหวังหันกลับมามองแวบหนึ่ง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอ่อนโยน“วางใจเถอะ ต้าเซี่ยไม่เป็นไร……แค่ก แค่ก……พวกเราต่อสู้กับเหล่าเทพโอลิมปัสมาทั้งคืน ตอนนี้เราได้เปรียบแล้ว……เหล่าเทพแห่งสรวงสวรรค์กำลังปกป้องต้าเซี่ยอยู่ พวกเราหลายคนว่างมือแล้วก็รีบมาที่นี่ทันที……”“พวกคุณหลายคนเหรอ?” หลินชีเยี่ยชะงักไปชั่วขณะ“อืม พวกเขาอยู่ข้างหลังนั่นแหละ แค่ว่า……ฉันมาเร็วกว่าน่ะ”หน้ากากหวังกระแอม แล้วหันกลับไปมองเฮลาอีกครั้ง [อี้เยวียน] ในมือของเขาส่งเสียง
