อดค่อยๆ ปรากฏขึ้นหลินชีเยี่ยใช้สองมือพยุงร่างกาย นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น ไอออกมาอย่างรุนแรง ทั่วทั้งร่างถูกระเบิดจนเละเทะ ดูแล้วช่างอเนจอนาถยิ่งนักด้วย [กฎเกณฑ์อวสารกษัตริย์] และร่างกายอันแข็งแกร่งของตัวเอง เขายังคงรอดชีวิตจากการโจมตีร่วมกันของเหล่าเทพหลายองค์ แต่ในตอนนี้ สภาพของเขาย่ำแย่มากนัก ไม่เพียงแต่ร่างกายจะใกล้ถึงขีดจำกัด ภายใต้การสะท้อนกลับสองครั้ง เขายังรู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง และสูญเสียการควบคุมผนึกเทวะของเฮลาโดยสมบูรณ์แต่ถึงกระนั้น ดวงตาก็ยังคงเปล่งประกายอย่างยิ่งเขายื่นมือที่สั่นเทาออกไป ปาดเลือดบนใบหน้า สายตากวาดมองเฮลาที่อยู่ตรงหน้า และเหล่าเทพมากมายที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างควบคุมไม่ได้“เป็นไง… ฉันฝ่ามาได้แล้ว”“ฝ่ามาได้แล้วอย่างไร?” เฮลาเอ่ยเสียงเย็น “เจ้าคิดจริงๆ หรือว่า ขโมยดาบศักดิ์สิทธิ์สายรุ้งมาได้ ก็จะเปิดสะพานรุ้งได้อย่างง่ายดาย?”เธอแค่นเสียงเย็นชา หันไปมองที่ไหนสักแห่งบนท้องฟ้า“ไฮม์ดัลล์ ข้ารู้ว่าเจ้าไม่อยากเข้าร่วมการแย่งชิงราชาแห่งเทพเจ้า……แต่ตอนนี้มีคนจะใช้ดาบศักดิ์สิทธิ์สายรุ้งเปิดประตู เป็นภัยต่อแอสการ์ดทั้งแผ่นดิน เจ้ายังนิ่งเฉยได้อีกหรือ?!”เมื่อได้ยินประโยคนี้ หลินชีเยี่ยพลันเบิกตากว้าง ในใจเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาไฮม์ดัลล์ เป็นผู้พิทักษ์สะพานสายรุ้ง และเป็นเทพเจ้าหลักแห่งนอร์สที่ถูกเต้าเต๋อเทียนจุนเปลี่ยนให้กลายเป็นวัวในการท้าทาย
