เปิดสะพานรุ้งได้อีก ความพยายามทั้งหมดของอีกฝ่ายจึงกลายเป็นเรื่องน่าขันหมายเลข 22 ที่ซ่อนตัวอยู่เห็นเหตุการณ์นี้ ใบหน้าซีดเผือดอย่างยิ่ง ประกายความหวังสุดท้ายในดวงตาพลันดับวูบลง“จบแล้ว ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว……” เขาพึมพำกับตัวเองไฮม์ดัลล์กำดาบศักดิ์สิทธิ์สายรุ้งไว้ กวาดตามองเฮลาและคนอื่นๆ แล้วหันหลังจะจากไป“เรื่องของพวกเจ้า พวกเจ้าจัดการกันเองเถอะ……ข้าจะไม่ช่วยใครทั้งนั้น”เฮลาเห็นดังนั้น ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติมเธอหันไปมองหลินชีเยี่ยที่ยืนอยู่ปลายสะพานรุ้งด้วยมือเปล่า แล้วเอ่ยปากเย้ยหยัน“ข้าบอกแล้วว่าเจ้าเปิดสะพานรุ้งไม่ได้หรอก……มนุษย์เอ๋ย อยู่ในแวดวงผู้เลื่อมใสอย่างสงบเสงี่ยมก็พอแล้ว การท้าทายเทพเจ้านั้น สุดท้ายก็มีแต่หนทางแห่งความตาย”ที่ปลายสะพานรุ้งที่แตกหัก หลินชีเยี่ยที่บาดเจ็บยืนอยู่เพียงลำพัง เลือดสดๆ หยดจากปลายนิ้วลงสู่พื้น แผ่ซึมออกเป็นแอ่งเลือดอย่างรวดเร็วร่างกายของเขาใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว[ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า…] เสียงรบกวนที่น่าเบื่อดังออกมาจากวิทยุสื่อสารที่เอวของเขา ราวกับเสียงกระซิบของปีศาจ พยายามบั่นทอนความหวังสุดท้ายในใจอย่างไม่หยุดหย่อนสายลมอ่อนๆ พัดผ่านปลายสะพานรุ้ง ทำให้แอ่งเลือดใต้เท้าเกิดระลอกคลื่นเล็กๆในเงาสะท้อนของแอ่งเลือด เขาค่อยๆ ยืดอกขึ้น มุมปากซีดเซียวค่อยๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม……ดวงตาจ้องมองไปยังเฮลาที่อยู่อีกฝั่งของสะพาน และเหล่าเทพนอร์สที
