งอิดุนน์คงต้องใช้เวลาประมาณสิบกว่าวัน” เวอร์ดานดิเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าซับซ้อน “บรากี พวกเราไปกันก่อนเถอะ เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม เราจะกลับมารับภรรยาของเจ้า”บรากียืนอยู่ที่เดิมในชุดพิธีการสีทองเข้ม ดวงตาทั้งสองจ้องมองไปที่รากฐานด้วยแววตาอ่อนโยนเล็กน้อย หลังจากผ่านไปนาน เขาจึงค่อยๆ ละสายตาออกอย่างไม่เต็มใจ“อืม”เขาเดินตามเทพีทั้งสามคน กำลังจะออกจากวิหาร แต่จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นจากด้านหลัง“บรากี”บรากีชะงักฝีเท้า หันกลับไปมอง เห็นธอร์กำลังยืนอยู่หน้าบัลลังก์ ลังเลครู่หนึ่ง แล้วก็เอ่ยปากว่า “ข้าหวังว่า ต่อไปเราจะยังสามารถเป็นเช่นเดิม……”“ถ้าครั้งนี้อิดุนน์กลับมาอย่างปลอดภัย ข้าจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น… ยอมรับเจ้าเป็นพี่ชาย” บรากีเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดประโยคนี้ออกมา จากนั้นก็กลายเป็นลำแสงหายไปพร้อมกับเทพีทั้งสามเมื่อได้ยินคำตอบนี้ มุมปากของธอร์ก็ปรากฏรอยยิ้มเทียร์มองดูพวกเขาจากไป ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยปากอย่างจริงจัง“ธอร์ ก่อนถึงยามนั้น พวกเราต้องจัดการเรื่องพรุ่งนี้ให้เรียบร้อยก่อน……”สีหน้าของธอร์เคร่งขรึมขึ้นทันที “พรุ่งนี้คงเป็นวันที่โลกิจะทะลวงขั้นสินะ?”“ถูกต้อง” เทียร์พยักหน้า ในดวงตาปรากฏความเด็ดเดี่ยว “ไม่ว่าอย่างไร เราก็ไม่สามารถปล่อยให้เขาก้าวสู่เทพสูงสุดได้สำเร็จ มิฉะนั้นแอสการ์ดจะวุ่นวายจริงๆ”“ข้าได้ติดต่อกับกองกำลังรบนอร์สแล้ว การจัดวางรอบๆ ลานปาฏิหาริย์ก็เรียบร้อยหมด
