เมื่อได้ยินประโยคนี้ หลินชีเยี่ยราวกับมีสายฟ้าฟาดลงมาที่ศีรษะ!สมองของเขาว่างเปล่าไปชั่วขณะ“หมายความว่ายังไง?!” เขาขมวดคิ้วแน่น “ทำไมในร่างถึงมีวิญญาณเพียงดวงเดียว?!”“ก็ตรงตามความหมายนั่นแหละ” สกัลด์พูดเบาๆ “เมื่อร้อยปีก่อน พี่หญิงอิดุนน์ได้มอบหัวใจของตนเองให้กับท่านพี่บรากีจริงๆ… แต่นั่นก็แค่หัวใจเท่านั้นนะ! หัวใจเป็นเพียงอวัยวะหนึ่ง มันแตกต่างจากวิญญาณอย่างสิ้นเชิง! ก่อนที่พวกท่านจะมา พี่หญิงทั้งสองคนได้ตรวจสอบหลายรอบแล้ว ตั้งแต่แรกเริ่ม ในร่างของเขามีเพียงวิญญาณของตัวเองเท่านั้น! วิญญาณของพี่หญิงอิดุนน์ไม่เคยมีอยู่จริง แล้วจะแยกออกมาได้อย่างไรกัน?”หลินชีเยี่ยยืนนิ่งราวกับรูปปั้นวิญญาณของอิดุนน์… ไม่มีอยู่จริงเลยงั้นเหรอ??“พี่ชาย เมื่อครู่ท่านบอกว่าตลอดหลายปีมานี้ เขาเขียนจดหมายถึงภรรยาของเขาตลอด… ในโลกนี้ไม่มีทางที่จะมีอิดุนน์คนที่สองที่รู้เรื่องราวในอดีตของพวกเขามากมายขนาดนั้นแน่ แต่ท่านอย่าลืมสิว่า นอกจากพี่หญิงอิดุนน์แล้ว ยังมีอีกคนที่รู้เรื่องราวทั้งหมดในอดีตของพวกเขา… นั่นก็คือตัวเขาเอง……”สกัลด์หลับตาลงอย่างจนปัญญา เอ่ยอย่างช้าๆ ว่า “บางทีหลายปีมานี้ เขาอาจจะกำลังเขียนจดหมายถึงตนเองอยู่ตลอดเวลา เพียงแต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ตัว”สีหน้าของหลินชีเยี่ยซีดเผือดในทันที!ในความสับสน สมองของหลินชีเยี่ยฉายภาพบทสนทนากับอิดุนน์อย่างรวดเร็ว“ข้า… ข้าชื่อ อิดุนน์”“ข้าประเมินพลังของหมอกต่ำไป ทั้
