ื่นส่งคนหนึ่งทีมไปกับเหอหลิน ไปค้นหาสถานที่ที่หลินชีเยี่ยเผชิญอันตรายสักสองสามรอบ ดูว่ามีร่องรอยอะไรหรือไม่ และออกคำสั่งด่วนทันที ให้ทูตพิเศษทุกคนที่กำลังปฏิบัติภารกิจในหมอกกลับมาที่ยูโทเปียโดยด่วน!”“รับทราบ!”……ยูโทเปียอีกด้านหนึ่งเคร้ง!แก้วเหล้าพิกเซลสองใบชนกัน เหล้าสีทองเอ่อล้น ส่งกลิ่นหอมสดชื่นของข้าวบาร์เลย์เฉาเยวียนเงยหน้าดื่มเหล้าจนหมดรวดเดียว เขานั่งอยู่บนโซฟาสีดำ ค่อยๆ วางแก้วในมือลงบนโต๊ะอย่างไม่รีบร้อน แล้วเอ่ยปากแผ่วเบา“เสี่ยวเจี๋ย ช่วงนี้ พวกเราปฏิบัติกับนายยังไงบ้าง?”ข้างกายเขา หนุ่มหล่อตะวันตกผมทองตาสีฟ้ารูปร่างสูงโปร่ง ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วตอบเป็นภาษาจีนที่ไม่ค่อยคล่อง “พี่เฉาปฏิบัติกับผม… ก็ย่อมดีมากครับ!”“ถ้างั้น ถ้าฉันมีปัญหา นายจะช่วยไหม?”“ช่วย!” เขาพยักหน้าอย่างมั่นใจ“ถ้าอย่างนั้น ฉันก็จะไม่ปิดบังอีกต่อไป” เฉาเยวียนหยุดชั่วครู่ ดวงตาคมกริบของเขาจ้องมองเสี่ยวเจี๋ยอย่างสงบ“บอกฉันมา… เมื่อเร็วๆ นี้ มีเรื่องใหญ่อะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?”“เรื่องใหญ่เหรอ?”“ถ้าฉันจำไม่ผิด หลินชีเยี่ยไปกับพวกนายเพื่อเข้าร่วมการชุมนุมอะไรสักอย่างเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้ว จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา และสองสามวันมานี้ประธานของพวกนายก็ดูเหมือนจะไม่ปรากฏตัว……” เฉาเยวียนค่อยๆ หรี่ตาลง“เสี่ยวเจี๋ย พวกสมาคมปีศาจ… ไม่ได้มีอะไรปิดบังพวกเราอยู่ใช่ไหม?”เมื่อได้ยินประโยคนี้ หัวใจของเสี่ยวเจี๋ยพลันสั่นสะท้านเ
