กจำกัดเพราะจี้เนี่ยนที่ไม่ยอมพูดอะไรในคุกใต้ดินตลอดเวลา สำหรับธอร์แล้วก็ถือเป็นการสูญเสียเช่นกันหลังจากลังเลอยู่นาน เทียร์ก็ตัดสินใจเลือกวิธีที่ประนีประนอมระหว่างความเสี่ยงกับความปลอดภัยเทียร์จ้องมองอย่างเฉียบคม ยกดาบในมือขึ้น เฉือนไหล่ของหลินชีเยี่ยและหมายเลข 22 อย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า ทำให้เกิดแผลขนาดเท่าเล็บมือ หยดเลือดเล็กๆ ไหลออกมา แต่แปลกประหลาดที่มันจับตัวเป็นของแข็งบนผิวหนัง ปิดกั้นเลือดที่จะไหลออกมาอีกดาบฟาดฟันเร็วเกินไป หลินชีเยี่ยอยากจะกลายร่างเป็นความมืดหลบหลีกโดยสัญชาตญาณ แต่เหตุผลก็ยังควบคุมร่างกายไว้ได้ ไม่ได้เผยร่างแท้จริงของตัวเองออกมาเขากุมบาดแผลบนไหล่ ถอยหลังกรูดอย่างรวดเร็วหนึ่งก้าว มองไปที่เทียร์ด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก“ท่านเทียร์ หมายความว่ายังไง?”“ดาบของข้าจดจำกลิ่นเลือดของพวกเจ้าไว้แล้ว ไม่ว่าพวกเจ้าจะหนีไปที่ใด ข้าก็สามารถตามหาพวกเจ้าเจอ……ในช่วงนี้ พวกเจ้าสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในแอสการ์ด แต่อย่าพยายามใช้กลอุบาย” เทียร์เก็บดาบพูดเสียงเรียบ“และอย่าไปยุ่งกับเทพเจ้าองค์อื่น……โดยเฉพาะอย่างยิ่งโลกิ”เมื่อเทียร์พูดจบ เขาก็ยื่นมือไปคว้าคทาอาญาสิทธิ์จากมือของหมายเลข 22 แล้วร่างก็หายวับไปจากที่เดิม ไปหาเทพเจ้าที่เชี่ยวชาญด้านการรักษาให้กับซิฟหลินชีเยี่ยเห็นดังนั้นก็ถอนหายใจยาว… ไม่ว่ากระบวนการจะเป็นอย่างไร ก้าวแรกในแอสการ์ดก็ได้เริ่มขึ้นแล้ว
