หลินชีเยี่ยดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “อ้อ… แล้วพวกอันชิงอวี๋เป็นยังไงบ้าง?”เมื่อพูดถึงหัวข้อนี้ สายตาของจี้เนี่ยนที่มองมาที่หลินชีเยี่ยก็ดูแปลกๆ“พวกเขา… เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ?” หลินชีเยี่ยเห็นท่าทางแบบนั้นจึงถามอย่างระมัดระวัง“พวกเขาไม่ได้เป็นอะไร แต่ยูโทเปียกำลังจะมีเรื่อง” จี้เนี่ยนพูดอย่างหงุดหงิด“อันชิงอวี๋คนนั้นเป็นสัตว์ประหลาดจริงๆ! แค่เวลาไม่กี่วัน เขาผ่าศพสิ่งลี้ลับในแผนกเกือบหมดแล้ว! ไม่เพียงแต่ก้าวข้ามไปถึงขั้นอนันต์ พลังจิตยังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ฉันถึงกับมองเขาไม่ทะลุแล้ว…ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันรู้สึกว่าเขาคงไม่ไกลจากยอดมนุษย์แล้ว และยังมีเด็กผู้หญิงที่ชื่อเจียงเอ่อร์คนนั้นอีก ไม่รู้ว่าเธอแทรกซึมเข้าไปในเครือข่ายภายในของเราตั้งแต่เมื่อไหร่ อัปเดตระบบทั้งหมดไปรอบหนึ่งแล้ว ตอนนี้พวกคนในแผนกเทคโนโลยีของฉันเห็นพวกเขาสองคนเป็นเทพเจ้าไปแล้ว อีกนิดเดียวก็จะคุกเข่าให้พวกเขาแล้ว”อันชิงอวี๋แข็งแกร่งขนาดนั้นแล้วเหรอ?หลินชีเยี่ยรู้สึกดีใจในใจ แล้วถามต่อ “แล้วพั่งๆ กับเฉาเยวียนล่ะ?”“สองคนนั้น… สบายดี” มุมปากของจี้เนี่ยนกระตุกเล็กน้อย “พูดง่ายๆ ก็คือ ตอนนี้ในสถานบันเทิงยามค่ำคืนของยูโทเปีย ไม่มีใครไม่รู้จักพวกเขาสองคนแล้ว ทุกวันพวกเขาพาสมาชิกสมาคมปีศาจของฉันไปดื่มเหล้าคุยกัน เรียกพี่เรียกน้อง ฉันกลัวว่าสักวันพวกเขาสองคนจะออกคำสั่งแล้วล่อลวงลูกน้องของฉันไปหมด”เมื่อได้ยินแบบนี้ หลินช
