่กษัตริย์ของพวกเราส่งมาจริงๆ! องค์กษัตริย์ของพวกเรายังมีชีวิตอยู่!!”“ทาลี ทายาทแห่งอูรุก ขอคารวะฝ่าบาท!!”“ขอคารวะฝ่าบาท!!”“……”ท่ามกลางเสียงอุทานตกใจ พวกเขาได้สติกลับมา และต่างพากันคุกเข่าลงต่อหน้ากิลกาเมชพวกเขาที่รอดชีวิตมาได้ คุกเข่าลงกับพื้น น้ำตาไหลออกมาโดยไม่อาจควบคุมได้ ไหลลงมาตามแก้มลงสู่ซากปรักหักพัง พวกเขาสั่นเทาขณะเอ่ยปาก“พวกเรา……ขอคุกเข่าขอบพระคุณฝ่าบาทที่ช่วยชีวิตพวกเรา”กิลกาเมชสวมเสื้อคลุมกษัตริย์ ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา ดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน“ลุกขึ้นเถอะ” เขาเอ่ยเสียงเบาทุกคนใช้เวลาสักพักกว่าจะลุกขึ้นจากพื้นได้อย่างยากลำบาก“ตอนนี้อูรุกไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว คลังสมบัติก็ได้รับความเสียหายอย่างหนัก ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นความผิดของข้า……” กิลกาเมชเงียบไปครู่หนึ่ง “ในหมู่พวกเจ้า หากมีใครผิดหวังหรือไม่พอใจในตัวข้า ข้าอนุญาตให้พวกเจ้าจากไปได้ ก่อนจะไป พวกเจ้าสามารถเลือกวัตถุศักดิ์สิทธิ์ไปคนละหนึ่งชิ้น ถือว่าเป็น……ค่าตอบแทนที่ช่วยข้าปกป้องวัตถุศักดิ์สิทธิ์มาตลอด”เมื่อได้ยินประโยคนี้ ทุกคนต่างตกตะลึง มองหน้ากันไปมา“……ไป?” ชายชราคนหนึ่งยิ้มขื่น “ทูลฝ่าบาท พวกเราเติบโตมาในคลังสมบัติแห่งนี้หลายชั่วอายุคน ถือการปกป้องวัตถุศักดิ์สิทธิ์เป็นหน้าที่ของตน โลกภายนอกเป็นอย่างไร……พวกเราไม่เคยได้ยินหรือเห็นมาก่อนเลย ตอนนี้ให้พวกเราออกไปจากที่นี่ นั่นไม่เท่ากับเอาชีวิต
