ม!!!กระบองทองที่สสามารถทำลายล้างทั้งฟ้าและดินฟาดลงมา เม็ดทรายนับไม่ถ้วนถูกสั่นสะเทือนจนลอยขึ้นไปในอากาศ พื้นดินสั่นไหวลมพายุที่พัดกระหน่ำพัดผู้รอดชีวิตที่ล้มอยู่ในซากปรักหักพังลอยขึ้น พวกเขาโบกมือด้วยความหวาดกลัวในอากาศ แสงสลัวยามราตรีแผ่ซึมเข้าสู่ปกเสื้อของพวกเขา จับร่างของพวกเขาไว้กลางอากาศ แล้วค่อยๆ วางลงบนพื้นหลินชีเยี่ยช่วยชีวิตชาวเมืองอูที่เหลืออยู่ พลางมองร่างที่อยู่ในกลุ่มควันนั้นด้วยความรู้สึกตื้นตันใจอย่างยิ่ง‘มหาเทพก็คือมหาเทพจริงๆ แค่พลังเทวะอันยิ่งใหญ่ดุจมหาสมุทรนี้ ก็ไม่ใช่สิ่งที่เทพเจ้าทั่วไปจะเทียบได้’กระบองทองฟาดลงมา เสาขนาดมหึมาที่ค้ำฟ้าหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว กลับคืนเป็นไม้พลองสีทองตกลงมาอยู่ในมือของซุนหงอคง ร่างของเขาล่องลอยลงมาจากท้องฟ้า ยืนอยู่บนพื้นดินที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังท่ามกลางควันฝุ่นที่คลุ้งไปทั่ว ร่างอันโซซัดโซเซของอินันนาปรากฏขึ้น เธอกุมแขนซ้ายที่บิดเบี้ยวผิดรูป พยายามยืนในหลุมลึกที่เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิง ชุดคลุมสีขาวของเธอขาดวิ่นไม่เป็นท่า“เหตุใดเทพแห่งต้าเซี่ย ถึงมาปรากฏตัวที่นี่?” อินันนาจ้องมองไปที่ซุนหงอคงด้วยดวงตาคู่คม แล้วตะโกนด้วยความโกรธ “เจ้าเป็นใคร?!”ซุนหงอคงแบกกระบองทองไว้บนบ่า เดินออกมาจากกลุ่มควัน ดวงตาสีทองลุกโชนกวาดมองเธออย่างเย็นชา“ซุนหงอคง”“ซุนหงอคง?” อินันนาขมวดคิ้ว ดูเหมือนจะรู้สึกคุ้นเคยกับชื่อนี้ซุนหงอคงไม่สนใจสามเทพบนท้องฟ้า ส
