ายตาของเขาตกลงบนร่างของวีรกษัตริย์ที่เป็นหุ่นเชิดไร้วิญญาณ ซึ่งอยู่ท่ามกลางวัตถุศักดิ์สิทธิ์มากมายบนท้องฟ้าดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย“ทำไม… ทำไมท่านถึงช่วยพวกเรา?”ทาลีที่รอดชีวิตมาได้ถามอย่างขลาดกลัวจากด้านหลังของซุนหงอคงซุนหงอคงเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง แล้วพูดเรียบๆ ว่า “เป็นกิล……เป็นกษัตริย์ของพวกเจ้าที่ให้ข้ามาช่วยพวกเจ้า”“กษัตริย์ของพวกเรา?” ทุกคนตกตะลึง “แต่กษัตริย์ของพวกเราไม่ได้สิ้นพระชนม์ไปแล้วหรอกหรือ?”“เขาไม่ได้ตาย” ซุนหงอคงหยุดชั่วครู่ “เขาจะกลับมา”บนท้องฟ้า นันนาและกิบิลที่ได้เห็นการออกโรงของซุนหงอคงกับตาตัวเองมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่ง“เทพต้าเซี่ยผู้นี้โผล่มาจากที่ใดกันแน่?” กิบิลเอ่ยถามอย่างงุนงงนันนานิ่งไปครู่หนึ่ง ดวงตาอันชราภาพหรี่ลงเป็นรูปโค้งอันตราย“ไม่สำคัญ เขาปรากฏตัวในคลังสมบัติ เราก็ต้องไม่ปล่อยให้เขาจากไป……เขามีแค่คนเดียว ฆ่าเขาซะ เอาเขาเป็นเครื่องสังเวยให้กับจอกศักดิ์สิทธิ์”นันนายกปลายนิ้วขึ้น หุ่นเชิดวีรกษัตริย์ด้านล่างก็กลายเป็นลำแสงพุ่งเสียงหวีดหวิวไปทางซุนหงอคงวัตถุศักดิ์สิทธิ์มากมายราวกับได้รับการชี้นำบางอย่าง ประดับประดาเหนือศีรษะเขาดั่งดวงดาว ราวกับดาบแห่งดาโมคลีสนับพันเล่มที่พร้อมจะฟาดฟันลงมาทุกเมื่อ“มาได้ดี” ซุนหงอคงใช้เท้าทั้งสองกระทืบพื้นอย่างแรง ร่างของเขาพุ่งขึ้นสู่ท้องอย่างรวดเร็ว ปะทะกับหุ่นเชิดวีรกษัตริย์ที่สวมเสื้อคลุมกษัตริย์และสวมมงกุฎ!เขาเพ
