ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ ในการรับรู้ทางจิตของเขาก็ปรากฏเรือจันทร์เสี้ยว รวมถึงเทพเจ้าสุเมเรียนสามองค์นั้นอีกครั้งหลินชีเยี่ยหยุดฝีเท้าทันทีเป็นไปได้ยังไง?พวกเขาตามมาทันแล้วเหรอ?!หลินชีเยี่ยรีบมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว สภาพแวดล้อมรอบตัวเหมือนกับที่เดิมเกือบทุกอย่าง นั่นหมายความว่าเทพเจ้าสุเมเรียนทั้งสามองค์นั้นไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหนเลย……ดังนั้น เป็นไปได้ว่าตัวเขาเองต่างหากที่เปลี่ยนเส้นทางไปมาหลายครั้งเพราะ‘ภัยพิบัติ’ มากมาย แล้วก็วนกลับมาที่เดิมโดยไม่รู้ตัว?ถ้าพูดว่า ‘โชคร้าย’ ก่อนหน้านี้เป็นผลข้างเคียงจากการใช้เหรียญดารา งั้นการที่วนกลับมาที่เดิมในตอนนี้ก็อาจจะเป็นผลข้างเคียงเช่นกัน?หลินชีเยี่ยสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ฟ้าผ่า ทรายดูด การต่อสู้ของวัตถุศักดิ์สิทธิ์……สิ่งเหล่านี้รวมกันยังไม่อันตรายเท่ากับการหลงทางในครั้งนี้เลย!โชคดีที่เทพสุเมเรียนทั้งสามดูเหมือนจะไม่ได้สังเกตเห็นการปรากฏตัวของหลินชีเยี่ย พวกเขายืนเป็นรูปสามเหลี่ยมบนท้องฟ้า จ้องมองไปที่เรือพระจันทร์เสี้ยวลำนั้นหลินชีเยี่ยเหลือบมองไปเห็นกำแพงเมืองอูที่สูงตระหง่านอยู่ไม่ไกล เขารีบชักดาบ [จั่นไป๋] ออกมาแล้วหายตัวเข้าสู่ความว่างเปล่า พุ่งตรงไปยังกำแพงเมืองสีดำนั้นตอนนี้คลังสมบัติทั้งหมดอยู่ภายใต้การควบคุมของเทพทั้งสาม ไม่ว่าจะวิ่งไปทางไหนก็คงหนีไม่พ้นฝ่ามือของพวกเขา แทนที่จะเป็นเช่นนั้น ไปซ่อนตัวในเมืองอูเลยดีกว่าหลังจากผ่านการต่อ
