สู้ครั้งใหญ่มาหลายครั้ง กำแพงเมืองอูยังคงสมบูรณ์เหมือนเดิม มันต้องเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์อย่างแน่นอน บางทีอาจจะซ่อนร่างของตัวเองได้บนท้องฟ้า เมื่อปลายนิ้วของเทพแห่งดวงจันทร์ขยับเล็กน้อย เรือพระจันทร์เสี้ยวค่อยๆ ละลาย กลายเป็นสระน้ำแสงจันทราที่เอ่อล้นและไหลเอื่อย ผิวน้ำกระเพื่อมแผ่วเบา ในพร่าเลือน มีเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นจากก้นสระนันนาหรี่ตาลง ยกปลายนิ้วขึ้น เงาร่างนั้นค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากสระน้ำแสงจันทรา ปรากฏอยู่ใต้ท้องฟ้าสลัวในชั่วขณะที่เห็นใบหน้าของเงาร่างนั้น หัวใจของหลินชีเยี่ยแทบหยุดเต้นดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ“นี่มันเป็นไปได้ยังไง……”ในขณะนี้ร่างที่ลอยขึ้นมาจากสระน้ำใต้แสงจันทร์ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นกิลกาเมชผู้สวมเสื้อคลุมกษัตริย์และสวมมงกุฎ!แสงจันทร์สลัวส่องลงบนใบหน้าที่ซีดเซียวของกิลกาเมซ เขาหลับตาสนิท ใบหน้าเคร่งขรึม หยดน้ำไหลลงจากปลายจมูก หยดลงในสระน้ำใต้แสงจันทร์ ก่อให้เกิดระลอกคลื่นเป็นวงกว้างนั่นคือศพศพของกิลกาเมช วีรกษัตริย์ที่ปกครองอาณาจักรอูรุกเมื่อหลายพันปีก่อนไม่รู้ว่าเป็นเพราะสระน้ำใต้แสงจันทร์หรือไม่ ศพนี้แม้จะผ่านไปหลายพันปีก็ไม่เน่าเปื่อย ภายใต้แสงจันทร์ดูเหมือนมีชีวิต ราวกับเพียงแค่หลับไปเท่านั้นในทันทีที่เห็นร่างนี้ ดวงตาของเทพสุเมเรียนทั้งสามก็เปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น“กิลกาเมช ก่อนตายเจ้าพยายามอย่างหนักที่จะซ่อนคลังสมบัติแห่งนี้ไว้ ไม่อยากให้มันตกอ
