ในห้องใต้ดินนี้ก่อนแล้วตอนนี้พวกเขาคือผู้รอดชีวิตกลุ่มสุดท้ายของเมืองนี้ เด็กหญิงตัวน้อยที่ออกมาก่อนใครรวบรวมความกล้า เดินไปข้างหน้าได้ระยะหนึ่ง ถนนอสาย บ้านเรือน และซากปรักหักพัง ล้วนว่างเปล่า ไม่มีเงาคนสักคนเดียว“ท่านพ่อกับลุงๆ ไปไหนกันหมด” เด็กคนหนึ่งถามอย่างงุนงงเด็กหญิงตัวน้อยจ้องมองสนามรบที่เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิง และเศษเสื้อผ้าที่เห็นได้ทั่วไป สีหน้าของเธอซีดเผือดเล็กน้อย “เป็นจอกศักดิ์สิทธิ์ จอกศักดิ์สิทธิ์ทำให้พวกเขา……”“ทาลี!” ชายชราคนหนึ่งขัดจังหวะคำพูดของเด็กหญิง เขามองเด็กที่อายุเพียงสี่ห้าขวบ แล้วส่ายหัวให้เธออย่างไร้เสียงเมื่อเห็นดวงตาที่ไร้เดียงสาคู่นั้น เขาก็ปิดปากเงียบพวกเขาทั้งหมดเป็นชาวพื้นเมืองของเมืองอู นอกจากเด็กเล็กๆ คนอื่นๆ ส่วนใหญ่รู้จักประเภทและจำนวนของวัตถุศักดิ์สิทธิ์ในคลังสมบัตินี้ รวมถึงจอกศักดิ์สิทธิ์และคทาอาญาสิทธิ์ด้วยแม้จะเผชิญกับสงครามครั้งใหญ่ แต่กลับไม่มีศพหรือคราบเลือดหลงเหลืออยู่เลย เป็นไปได้ว่าผู้บุกรุกฆ่าผู้หนุ่มเหล่านั้นแล้วนำร่างของพวกเขาไปเป็นเครื่องบูชายัญให้กับจอกศักดิ์สิทธิ์“บางทีอาจจะมีคนรอดชีวิตอยู่บ้าง” จู่ๆ ก็มีคนในกลุ่มเอ่ยขึ้น“ใช่ วัตถุศักดิ์สิทธิ์มากมายขนาดนั้นออกมาพร้อมกัน น่าจะสามารถฆ่าผู้บุกรุกได้นะ?”“พวกเราลองเดินดูรอบๆ เมืองอีกที บางทีอาจจะเจอพวกเขาก็ได้!”“ขอให้เทพทั้งสามคุ้มครองพวกเขา……”ผู้คนทั้งหลายยังคงมีความหวังอย่างริบ
