องหลินชีเยี่ยกลับคืนสู่ร่างเดิม เขาที่บาดเจ็บสาหัสเดินโซเซออกมาจากเนินทราย เงยหน้ามองท้องฟ้าสิ่งที่เขาใช้โจมตีชายชราบนเรือเป็นเพียงร่างอวตาร หลังจากร่างอวตารสลายไป วิญญาณของเขาจะกลับคืนสู่ร่างเดิมโดยอัตโนมัติ หลุดพ้นจากอันตราย……แต่บีฟิตไม่โชคดีเช่นนั้นหลังจากชายชราที่ยืนอยู่บนเรือฟื้นฟูพลังเทวะ บีฟิตก็ได้สติ รีบหันหลังเตรียมหนี แต่ชายชรากลับไม่มีท่าทีจะปล่อยให้อีกฝ่ายจากไปแสงจันทร์สายหนึ่งพุ่งออกมาจากเรือพระจันทร์เสี้ยวใต้เท้าของเขา ราวกับริบบิ้นนับไม่ถ้วน พันร่างของบีฟิตอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า บีฟิตเบิกตากว้าง หัวใจสีขาวที่เผาไหม้เต้นระรัว พยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากแสงจันทร์เหล่านี้แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่ แสงจันทร์เหล่านี้ก็ไม่มีทีท่าว่าจะแตกสลายเลยภายใต้ท้องฟ้ายามราตรี บีฟิตที่คำรามอย่างบ้าคลั่ง ดูราวกับปลาที่ติดเบ็ด ดิ้นรนไม่หยุด ค่อยๆ ถูกลากกลับไปบนเรือพระจันทร์เสี้ยว“บ้าชะมัด! ปล่อยฉันนะ!!” บีฟิตเห็นใบหน้าที่เหมือนยมทูตเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวแสงจันทร์พันธนาการร่างของเขา ห้อยต่องแต่งอยู่หน้าเรือพระจันทร์เสี้ยว ชายชราหรี่ตามองสำรวจร่างของเขารอยยิ้มยิ่งกว้างขึ้น“หัวใจของรา……ข้ารับไว้แล้ว”ฉัวะ!ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน มือเหี่ยวย่นของชราแทงทะลุหน้าอกด้านขวาของบีฟิตอย่างรวดเร็ว
