ู่ในมือหายไปแล้ว ดาบอามาโนะมุราคุโมะปรากฏขึ้นในมือแทนฉึก!แสงดาบวาบผ่าน ตัดแขนข้างหนึ่งของปาร์กาชขาดอย่างง่ายดาย ไม่ทันที่ปาร์กาชจะตั้งตัว หลินชีเยี่ยก็ฟันอีกสามครั้งติด ตัดแขนทั้งหมดของปาร์กาชขาดทันที“เป็นไปได้ยังไง?” ปาร์กาชร้องอย่างตกใจเขาเร่งใช้พลังจิต เนื้อและเลือดตรงรอยตัดขยับเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนจะพยายามฟื้นฟูแขนกลับมาแต่กลับมีพลังลึกลับบางอย่างยับยั้งการงอกใหม่ทั้งหมดไว้จากนั้นปาร์กาชก็ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “นี่มันดาบอามาโนะมุราคุโมะ? แกมีดาบอามาโนะมุราคุโมะ?!”“เดาถูกแล้ว” หลินชีเยี่ยกล่าวอย่างสงบ พลางถือดาบยาวไว้ในมือ “น่าเสียดาย นายก็ต้องไปแล้วล่ะ”ประกายดาบวาบผ่าน ศีรษะของปากาชที่ตกตะลึงลอยสูงขึ้น จีวรที่แข็งแกร่งที่สุดกลับเปราะบางราวกับกระดาษภายใต้คมของดาบอามาโนะมุราคุโมะเมื่อจีวรสีเหลืองทองจางหายไป ร่างของปาร์กาชก็ล้มลงบนทรายสีเหลืองอย่างหนัก และหมดลมหายใจในไม่ช้าพลังจิตของหลินชีเยี่ยกวาดผ่าน ยืนยันว่าปาร์กาชตายสนิทแล้ว จึงเก็บดาบอามาโนะมุราคุโมะพลังการต่อสู้ของปาร์กาชนั้นเกินความคาดหมายของเขาจริงๆหลังจากใช้พลังที่ซ่อนอยู่สังหารตัวแทนไปเจ็ดแปดคน ยังมีพลังเหลือมาต่อสู้กับเขาได้นานขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาถือดาบอามาโนะมุราคุโมะที่สามารถตัดผ่านจีวรนั้นได้ บางทีปาร์กาชอาจจะหนีรอดไปได้จริงๆการต่อสู้ครั้งนี้ยังเป็นสัญญาณเตือนให้หลินชีเยี่ยตระหนักว่า โลกในม่านหมอ