กลิ่นหอมของเหล้าที่ชวนให้มึนเมาลอยอวลอยู่ในโอเอซิสที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดเหมือนว่ากาเทพสุราจะตกใจกับภาพตรงหน้า น้ำเหล้าไหลทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่งจากปากกาและฝาการาวกับคลื่นทะเลที่ปั่นป่วน ในชั่วพริบตาก็ท่วมปาร์กาชและพื้นแห้งแล้งโดยรอบจนเต็ม และยังคงไหลล้นออกไปด้านนอกไม่หยุดหลินชีเยี่ยถอยหลังไปหลายร้อยเมตรเงียบๆตูม!ร่างหนึ่งกำลังถือกาเทพสุรา ลอยออกมาจากทะเลเหล้าอย่างทุลักทุเลเขาที่ตัวเปียกโชกด้วยเหล้า ตกลงบนทะเลทรายใกล้โอเอซิส มองกาเหล้าในมืออย่างงุนงงสับสน“ไมเยอร์ส ทำไมจอกศักดิ์สิทธิ์นี้ยังหมักเหล้าได้อีก นี่… นี่มันปกติหรือ?” ปาร์กาชรู้สึกว่าสมองตัวเองว่างเปล่าถามออกไปโดยไม่รู้ตัวหลินชีเยี่ยยืนอยู่ในทะเลทรายที่มืดสลัว ยิ้มแต่ไม่พูดอะไรปาร์กาชยื่นมือออกไปลูบร่างกายตัวเอง รอยประทับของเทพเจ้ายังคงอยู่ ความปรารถนาที่เขาอธิษฐานไว้ยังไม่ได้รับการเติมเต็มจากจอกศักดิ์สิทธิ์ปาร์กาชขมวดคิ้วแน่น ไม่สนใจกาที่กำลังหลั่งเหล้าในมือ เขายกจอกศักดิ์สิทธิ์ขึ้นอีกครั้ง“ด้วยชีวิตของตัวแทนเทพเจ้าทั้งสิบเจ็ดคน ขออธิษฐานต่อจอกศักดิ์สิทธิ์……ขอให้ลบตราประทับของเทพเจ้าในร่างกายของผม!”ครั้งนี้ เสียงของเขาดังกว่าครั้งก่อนอย่างไรก็ตาม กาเหล้าสีทองเข้มในมือของเขา นอกจากจะเทเหล้าออกมาอย่างต่อเนื่องแล้ว ก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เลยที่สุดขอบทะเลทราย แสงรุ่งอรุณเล็กน้อยฉีกความมืดออก ท้องฟ้าสีขาวนวลปรากฏขึ้นทางทิศ
