บไหล่ของหลินชีเยี่ย พูดอย่างช้าๆ “ถึงเวลานั้น ฉันจะพานายออกไปด้วย”“ได้!” หลินชีเยี่ยพยักหน้าอย่างหนักแน่นปาร์กาชสูดหายใจเข้าลึกๆ ก้าวเดินไปยังกาเหล้าสีทองที่ลอยอยู่บนอากาศหลินชีเยี่ยยืนอยู่ข้างหลังเขา เหลือบมองเหรียญดาราบนท้องฟ้า หลังจากที่ตัวแทนทั้งหมดถูกฆ่า เหรียญดาราดูเหมือนจะหมดความสนใจ ไม่ลดระดับลง แต่กลับมองไปยังอีกทิศทางหนึ่ง เหมือนกับว่าหมดความสนใจในทุกสิ่งที่นี่และกำลังจะจากไปหลินชีเยี่ยมองไปตามทิศทางที่เหรียญดาราเคลื่อนที่ไป แล้วขมวดคิ้ว‘ทิศทางนั้น… เมืองอู?’‘เกิดอะไรขึ้นที่นั่น?’ความสงสัยผุดขึ้นในความคิดของหลินชีเยี่ย แต่เขาก็รีบสลัดมันทิ้งไปอย่างรวดเร็ว เพราะตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการรักษาเหรียญดาราให้อยู่กับที่เขาพยายามอย่างหนักกว่าจะล่อเหรียญดาราออกมาได้ ถ้าปล่อยให้มันหนีไปอย่างนี้ ก็เท่ากับว่าความพยายามทั้งหมดสูญเปล่าโชคดีที่การแสดงที่เขาเตรียมไว้สำหรับเหรียญดารายังไม่จบลงเสียทีเดียวสายตาของหลินชีเยี่ยมองไปข้างหน้าเห็นปาร์กาชคว้ากาเทพสุราที่กำลังตกใจและพยายามจะหนีไว้ได้ แล้วชูขึ้นเหนือศีรษะ มุมปากมีรอยยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเปล่งเสียงดังว่า“ด้วยชีวิตของตัวแทนเทพเจ้าทั้งสิบเจ็ด ขออธิษฐานต่อจอกศักดิ์สิทธิ์……ขอให้ลบตราประทับของเทพเจ้าในร่างกายของผม!”โครม!!!สุราที่มีกลิ่นหอมฉุนพุ่งออกมาจากปากกา ท่วมร่างของปาร์กาชจนมิด
