เมืองอูโรงเหล้าแสงเทียนที่ลุกไหม้ในโคมไฟ ขับไล่ความมืดบนท้องถนน มีคนนั่งอยู่สองสามโต๊ะข้างหน้าต่างโรงเหล้า แต่ละคนถือถังเหล้าคนละใบ พูดคุยหัวเราะกันเสียงดัง“เฮ้ พวกเจ้าได้ยินหรือไม่? วันนี้บุตรีของท่านเจ้าเมืองไปดูตัว แต่ก็ล้มเหลวอีกแล้ว!”“นั่นก็ปกติไม่ใช่หรือ? นางหน้าตาขี้เหร่อยู่แล้ว ตอนสาวๆ ก็เลือกมาก ดูตัวมายี่สิบกว่าปีก็ยังไม่ได้ออกเรือนสักทีตอนนี้อายุก็จะสี่สิบแล้ว… ผู้ชายคนไหนจะเอานางเล่า?”“ข้าเพิ่งเจอนางเมื่อไม่กี่วันก่อน อ้วนขึ้นกว่าเมื่อครึ่งปีก่อนอีก หัวโตหูใหญ่เหมือนหมูเลย วิ่งหาผู้ชายข้างนอกเหมือนคนบ้า แต่ถึงจะเป็นผู้ชายที่แข็งแรงที่สุด ก็น่าจะโดนนางบดขยี้บนเตียง”“ได้ยินมาว่าช่วงนี้นางหมายตาหนุ่มน้อยทางใต้ของเมือง ติดหนึบเหมือนตังเมเลย จิ๊ๆ……”“เหล่าซานไม่ได้มีเมียแล้วหรือ? แถมเมียเขาก็สวยมากด้วย คงจะรำคาญมากแน่ๆ”“โชคดีที่ท่านเจ้าเมืองมีบุตรชายอีกคนหลังจากที่นางเกิด ไม่งั้นสายเลือดคงขาดสะบั้นแน่”“พูดถึงเรื่องนี้ ข้าก็ไม่ได้เจอบุตรชายคนเล็กของเจ้าเมืองมานานแล้วนะ”“แน่นอนสิ บุตรีคนโตยังขายไม่ออก ส่วนบุตรชายคนเล็กก็เป็นสายเลือดสำคัญที่จะสืบทอดทั้งเมืองอู ท่านเจ้าเมืองเก็บเขาไว้เหมือนสมบัติล้ำค่าทุกวัน ใครจะรู้ว่าอยู่ที่ไหน……”ขณะฟังเสียงสนทนาของพวกผู้ชาย หมายเลข 22 ที่นั่งอยู่ตรงมุมค่อยๆ วางแก้วเหล้าในมือลงเงียบๆเขาลุกขึ้นยืน ผลักประตูออกไป เดินตรงเข้าสู่ถนนหินที่มืดมิด“สาย
