นั้น” กิลกาเมชหยุดชั่วครู่ “ดังนั้น เจ้ามาหาข้าเพื่อต้องการรู้ตำแหน่งที่แน่ชัดของคลังสมบัติของกษัตริย์ใช่รึไม่? แต่… ข้าเองก็ไม่รู้ว่าคลังสมบัติกษัตริย์อยู่ที่ใด ก่อนที่ข้าจะตายจากไป ข้าได้จัดการเรื่องต่างๆไ ว้ล่วงหน้า รวมถึงการจัดการคลังสมบัติกษัตริย์ด้วย…คลังสมบัตินี้คือผลงานชิ้นเอกที่ข้าใช้ชีวิตทั้งชีวิตในการค้นหา แม้ข้าจะตกตายไปแล้ว วัตถุศักดิ์สิทธิ์ในนั้นก็ไม่ควรตกไปอยู่ในมือของเทพสุเมเรียนแม้แต่ชิ้นเดียวยามที่ข้าเพิ่งได้เป็นกษัตริย์แห่งอูรุก*[1] ข้าได้พบเต่ายักษ์ประหลาดที่สามารถมีชีวิตอยู่ใต้ทะเลลึกโดยไม่ต้องกินหรือดื่ม ทุกร้อยปีมันจะลอยขึ้นมาหายใจหนึ่งครั้ง ครั้งละสามเดือน จากนั้นก็จะดำลงไปอีกร้อยปี อายุยืนยาวเท่าฟ้าดังนั้นก่อนที่ข้าจะตกตาย ข้าจึงสั่งให้ช่างฝีมือที่เก่งกาจที่สุดในอูรุกย้ายครอบครัวเข้าไปอยู่ในคลังสมบัติ คอยดูแลรักษาวัตถุศักดิ์สิทธิ์แทนข้าจากรุ่นสู่รุ่น แล้วซ่อนคลังสมบัตินี้ไว้ใต้กระดองของเต่ายักษ์ก่อนจะปล่อยมันไปบัดนี้ทะเลกลายเป็นป่า กาลเวลาแปรผันไป เต่ายักษ์ตนนั้นจะอยู่ที่ใด… ข้าก็มิอาจคาดเดา”‘เต่าศักดิ์สิทธิ์ตนนั้นสมกับเป็นของท่านกิลกาเมชจริงๆ’ หลินชีเยี่ยคิดในใจ“ผมหาตำแหน่งของคลังสมบัติเจอแล้ว” หลินชีเยี่ยกล่าว “แต่เต่ายักษ์ตัวนั้น… ผมจัดการไม่ได้”“พลังของเต่ายักษ์ตนนั้นไม่ธรรมดา ยามนั้นข้าก็ต้องอาศัยพลังของคลังสมบัติถึงได้ปราบมันลงได้ ไม่แปลกที่เจ้าจะเข้า
