งแคบนี้จะมีเกาะอยู่หลายแห่ง แต่เนื่องจากการกัดกร่อนของหมอกพิษ ทำให้แทบไม่มีพืชพรรณใดๆเหลืออยู่ มีเพียงเกาะที่อยู่ตรงหน้านี้เท่านั้นที่มีบางส่วนปกคลุมไปด้วยหญ้ารกสีเขียวเข้มหลินชีเยี่ย สลาย [เมฆพลิกกาย] ร่างกายลงจอดบนยอดเขาสูงตระหง่านสีน้ำตาลเทา สายตากวาดมองไปรอบๆระหว่างก้อนหินมหึมาบนยอดเขาแทบไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ อยู่เลย มีเพียงซากต้นกล้าที่เน่าเปื่อยเป็นผุยผงกระจัดกระจายอยู่ แต่ในหุบเขาที่อยู่ไกลออกไป ตรงฐานของภูเขากลับมีหญ้าขึ้นรกชันมองลงมาจากที่สูง เกาะแห่งนี้ดูเหมือนเต็มไปด้วยจุดสีเขียวเข้ม ยิ่งใกล้พื้นดินมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเต็มไปด้วยชีวิตชีวามากขึ้นเท่านั้นหลินชีเยี่ยเคลื่อนร่างในชั่วพริบตา มาถึงพื้นที่สีเขียวเข้มแห่งหนึ่ง เอื้อมมือเด็ดหญ้าสีเขียวสดออกมาสองสามต้นแล้วนำมาพิจารณาอย่างละเอียด“ดูเหมือนจะเป็นที่นี่แล้ว” หลินชีเยี่ยพึมพำกับตัวเอง “เต่าตัวนี้……ใหญ่จนน่าตกใจจริงๆ”ภายใต้การกัดกร่อนของหมอกพิษ พืชทั่วไปไม่มีทางเติบโตได้เลย แต่บนผิวของเกาะแห่งนี้กลับมีพืชพรรณอยู่และยิ่งเข้าใกล้พื้นดินมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเติบโตอุดมสมบูรณ์มากขึ้นเท่านั้นนั่นก็หมายความว่า ใต้เกาะแห่งนี้ มีบางสิ่งที่กำลังแผ่พลังชีวิตอันทรงพลังมหาศาลออกมา หล่อเลี้ยงให้พืชพรรณเหล่านี้เติบโตจากพื้นที่ปกคลุมของพืชพรรณ ดูเหมือนว่าทั้งเกาะนี้จะเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเต่าศักดิ์สิทธิ์“ทางเข้าอยู่ที่ไหนกันนะ……”หลินชีเยี่ยย
