าลำ” เหอหลินตอบพลางตรวจสอบเครื่อง “แต่โดยปกติแล้ว เราไม่ค่อยได้ใช้หรอกเวลามีภารกิจสำคัญจริงๆ พวกเราก็จะนั่งเรือสำราญของประธานไป พวกเรือดำน้ำเล็กๆ พวกนี้เป็นผลงานที่ประธานใช้ทดลองฝีมือก่อนที่จะสร้างยูโทเปียน่ะ”หลินชีเยี่ยตามหลังเหอหลินปีนเข้าไปในเรือดำน้ำ ปิดประตูห้องโดยสาร เมื่อเรือดำน้ำเริ่มทำงาน ทั้งสองก็ค่อยๆจมลงสู่ท้องทะเลลึกเรือดำน้ำลำนี้ไม่ได้ใหญ่มาก แต่ก็มีพื้นที่เหลือเฟือสำหรับสองคนหลินชีเยี่ยสามารถมองเห็นน้ำทะเลลึกมืดที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดกำลังหมุนวนอยู่เบื้องหน้าผ่านกล้องส่องทางไกลที่ติดตั้งไว้ในห้องโดยสารเรือดำน้ำพิกเซลภายใต้การควบคุมของเหอหลินค่อยๆ ลอยขึ้นอย่างมั่นคง จากนั้นลอยนิ่งชั่วครู่เพื่อให้ตัวเรือปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลงของความดันน้ำ แล้วจึงลอยขึ้นต่อไป……ผ่านไปประมาณยี่สิบนาที ยูโทเปียก็หายไปจากสายตาของหลินชีเยี่ยอย่างสิ้นเชิง ตำแหน่งของพวกเขากำลังค่อยๆ เข้าใกล้ผิวน้ำเมื่อส่วนบนของเรือดำน้ำลอยขึ้นเหนือผิวน้ำ หลินชีเยี่ยก็ยื่นมือไปเปิดประตูห้องโดยสารเขาปีนออกมาจากประตูห้องโดยสาร ยืนอยู่บนพื้นผิวของเรือดำน้ำ หมอกหนาทึบปกคลุมโดยรอบ มองไปทางใดก็ไม่เห็นขอบฟ้า
