็นฝีมือของระบบเทพสุเมเรียน?แต่พวกเขาไม่ได้เสื่อมอำนาจและหายไปนานแล้วหรอกเหรอ?หลินชีเยี่ยเดินอยู่บนถนนในยูโทเปีย พลางก้มหน้าครุ่นคิดตอนนี้เป็นเวลาดึกแล้ว อุปกรณ์จำลองแสงอาทิตย์บนเพดานโดมได้หรี่แสงลง เปลี่ยนเป็นแสงจันทร์อันสว่างไสวแสงไฟนีออนกะพริบ ส่องสว่างพื้นที่หลักของเมืองทั้งห้าให้สวยงามและลึกลับ หากไม่ใช่เพราะอาคารรอบข้างเป็นสไตล์พิกเซล หลินชีเยี่ยแทบจะคิดว่าตัวเองกลับไปอยู่ในย่านโคมแดงของแวดวงผู้เลื่อมใสในญี่ปุ่นอีกครั้ง“หลินชีเยี่ย?”เสียงหนึ่งดังมาจากอีกฝั่งของถนนหลินชีเยี่ยหันไปมอง พบร่างที่คุ้นเคย จึงตกใจเล็กน้อย“ลำดับเก้า?”ร่างนั้นเดินตรงมาหาหลินชีเยี่ย ส่ายหัวพร้อมรอยยิ้ม “ฉันไม่ได้เป็นลำดับเก้ามานานแล้ว……ฉันเป็นสมาชิกของสมาคมปีศาจ เรียกฉันว่าเหอหลินก็พอ”คนที่มาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นสาวกลำดับเก้าที่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ เมื่อสองกว่าปีก่อน เขาเป็นสายลับตัวเอกของสมาคมปีศาจ และได้ร่วมมือกับเสิ่นชิงจู่สังหารพร่ำรำพัน ทำลายการดำรงอยู่ของสาวกทั้งหมดด้วยมือตัวเองหลังจากทำลายสาวกในปีนั้น ลำดับเก้าเหอหลินก็ถูกส่งไปพักฟื้นที่โรงพยาบาล ไม่คิดว่าหลังออกจากโรงพยาบาลเขาจะกลับมาที่สมาคมปีศาจอีกครั้ง“นายมาเยี่ยมยูโทเปียเหรอ?” เหอหลินมองไปรอบๆ ถามอย่างสงสัย “ทำไมมีแค่นายคนเดียว? พี่น้องนายล่ะ?”“พวกเขา……ต่างก็มีธุระต้องทำ ผมก็เลยมาเดินเล่นเฉยๆ” หลินชีเยี่ยยิ้มเล็กน้อยเหอหล
