เมืองหลวงหลินชีเยี่ยยืนรออยู่ที่ประตูสนามบินทหาร ไม่นานนักก็เห็นขบวนรถยาวเหยียดแล่นมาจากที่ไกลจี้เนี่ยนเปิดประตูลงจากรถ เห็นหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ รออยู่ที่นี่แล้ว จึงขมวดคิ้วถาม “จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเหรอ?”“อืม” หลินชีเยี่ยพยักหน้า“ฉันก็เสร็จธุระแล้ว ไปกันเถอะ”ทุกคนขึ้นเครื่องบินทหารที่มุ่งหน้าไปด่านเฉินหลง หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง ก็ค่อยๆ ร่อนลงจอดบนลานจอดเมื่อผ่านกำแพงด้านในของด่านเฉินหลงไป ก็เห็นเรือสำราญพิกเซลลำหนึ่งโดดเด่นสะดุดตาอยู่ไกลๆ ในเขตจอดเรือ พอหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ เดินเข้าไปใกล้และเห็นโครงสร้างของมันชัดเจน ไป๋หลี่พั่งพั่งและเฉาเยวียนก็อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง“เรือใหญ่ขนาดนี้ แล่นในหมอกได้เหรอ?”“นี่ทำจากวัสดุอะไร? ทำไมถึงเป็นก้อนๆ แบบนี้?” ไป๋หลี่พั่งพั่งใช้มือลูบผิวเรือแล้วจิ๊ปาก “ของแบบนี้ขายที่ไหน?ผมก็อยากไปซื้อสักลำ……”อันชิงอวี๋เตือนอย่างเป็นมิตรว่า “ของสิ่งนี้ขายไม่ได้หรอก มันเป็นของที่ประธานสมาคมปีศาจสร้างขึ้นมาเอง”พอขึ้นเรือเรียบร้อย เรือสำราญพิกเซลค่อยๆ แล่นออกจากด่านเฉินหลง มุ่งตรงไปยังชายแดนที่มีหมอกปกคลุมไม่ไกลนักบนเรือสำราญ ไป๋หลี่พั่งพั่งและเฉาเยวียนที่กำลังเดินชมทีละส่วนต่างร้องอุทานออกมาอย่างต่อเนื่อง“ห้องเก็บไวน์ ห้องออกกำลังกาย สระว่ายน้ำ……โอ้โห! ยังมีห้องดิสโก้ด้วย?”“ข้างในใหญ่กว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลย”“ห้องวีไอพีโฮสต์นี่มันอะไร? ผมเข้าไปดู
