ถานการณ์สงครามด้านหน้าตึงเครียด หลังจากที่อาจารย์เฉินไปประจำการที่ด่านสงคราม เขตเรือนจำของศูนย์ไจเจี้ยนี้ก็ไร้ผู้นำ ต่อมาผู้บัญชาการจั่วและคนอื่นๆ ตัดสินใจให้ผมซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบโรงพยาบาลมารับตำแหน่งแทนอาจารย์เฉิน ตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรือนจำด้านนอกหรือโรงพยาบาลด้านใน ทั้งหมดล้วนอยู่ในความดูแลของผม เมื่อครู่ผู้บัญชาการจั่วได้แจ้งผมว่า คุณจะพานักโทษคนสำคัญมา ผมจึงรีบมาจากโรงพยาบาลทันที”หมอหลี่จับจ้องอูเฉวียน เขาดันแว่นตากรอบดำบนสันจมูก แล้วเอ่ยอย่างสงสัย“นี่คือ [อำนาจจักรพรรดิ] ใช่ไหม?”“ใช่ครับ”“ผู้ครอบครองผนึกราชันที่สี่……ช่างหายากจริงๆ” หมอหลี่กวาดตามองหลี่เสี่ยวเยี่ยนและเฉียนเฉิง “แล้วสองคนนี้ล่ะ? เป็นแม่ทัพกับอัครเสนาบดีของเขาเหรอ?”“แม่ทัพกับอัครเสนาบดี? ไม่ใช่ พวกเขาเป็นเพียงศพที่เขาควบคุมอยู่เท่านั้น”หมอหลี่ขมวดคิ้ว “โอ้……”ในขณะที่หมอหลี่กำลังพิจารณาอูเฉวียน อีกฝ่ายก็กำลังพิจารณาเขาเช่นกันหมอผู้สุภาพที่สวมแว่นตากรอบดำคนนี้ ดูบอบบางและไม่แตกต่างจากคนทั่วไป แต่เมื่อถูกจ้องมองด้วยดวงตาคู่นั้น อูเฉวียนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยหลินชีเยี่ยหันไปมองอูเฉวียนแล้วกำชับว่า“ต่อไปนี้ ที่นี่จะเป็นที่พักใหม่ของนาย หมอหลี่คนนี้จะเป็นผู้ดูแลนาย ให้ทำตามคำสั่งของเขาทุกอย่าง เข้าใจไหม?”อูเฉวียนเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วถามอย่างสงบว่า “แล้วผมจะออกไปได้เมื่อไหร่? หรือว่าผมจะถูกกักขังที่นี่ตลอดไป?”หลินชีเยี่ย
