ู้เฒ่าหลิวขมวดแน่นขึ้นเรื่อยๆ เขาจ้องมองจดหมายในมือเป็นเวลานาน แล้วจึงวางมันลงบนโต๊ะ“พวกเธอทุกคนต่างก็มีเรื่องที่อยากปิดบังฉัน……คิดว่าฉันจะไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ……” ผู้เฒ่าหลิวมองออกไปนอกหน้าต่างที่ท้องฟ้ามืดครึ้ม เสียงของเขาแหบพร่าอย่างยิ่งเขายืนนิ่งอยู่กับที่ราวกับรูปปั้น หลังจากผ่านไปนาน เขาก็กัดฟันแน่นแล้วพุ่งออกจากประตู!เขาขึ้นขี่จักรยานไฟฟ้าเก่าๆ ที่อยู่หน้าประตู บิดคันเร่งสุดขีด จากนั้นร่างของเขาก็หายลับไปอย่างรวดเร็วที่ปลายซอย
