ในการรับรู้ทางจิตของหลินชีเยี่ย สิ่งลี้ลับที่ล้อมรอบมาจากทุกทิศทางมีอย่างน้อยยี่สิบกว่าตัวพวกมันจ้องมองไปที่กลางซอยที่หลินชีเยี่ยยืนอยู่โดยไม่สนใจการมีอยู่ของกันและกันเลย ราวกับเป็นหุ่นเชิดที่ไร้จิตสำนึก“พวกมันถูกควบคุมอยู่เหรอ?” หลินชีเยี่ยรู้สึกถึงความผิดปกติในทันทีโดยทั่วไปแล้ว แม้แต่สิ่งลี้ลับก็ยังมีการแข่งขันหรือความสัมพันธ์แบบศัตรูที่ล่าเหยื่อกันระหว่างพวกมันเองสถานการณ์ที่สิ่งลี้ลับยี่สิบกว่าตัวร่วมมือกันอย่างลงตัวแบบนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยนึกถึงฉากที่สัตว์ประหลาดตัวนั้นกำลังค้นหาหลี่เจียนไป๋รอบๆ คฤหาสน์ตระกูลหลี่ หลินชีเยี่ยแทบจะสรุปได้ว่า ผู้ที่ควบคุมสิ่งลี้ลับเหล่านี้อยู่ก็คือคนเดียวกับผู้ที่ฆ่าล้างตระกูลหลี่แล้วสิ่งลี้ลับยี่สิบกว่าตัวที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันนี้มาจากไหน?คำตอบนั้นชัดเจนอยู่แล้วในช่วงสี่ปีนี้ เมืองหลินเจียงไม่ใช่ว่าไม่มีสิ่งลี้ลับปรากฏขึ้น แต่สิ่งลี้ลับทั้งหมดที่ลงมาถูกใครบางคนจับได้ก่อนล่วงหน้าหนึ่งก้าวในหัวของหลินชีเยี่ยเชื่อมโยงเบาะแสทั้งหมดอย่างรวดเร็ว เขากวาดตามองไปรอบๆ แล้วเอ่ยอย่างสงบ “ถ้าเป็นคนอื่น เผชิญหน้ากับสิ่งลี้ลับมากมายขนาดนี้ คงจะเสียเปรียบจริงๆ……น่าเสียดาย นายดันมาเจอฉันเข้า”หลินชีเยี่ยก้าวออกไปหนึ่งก้าว น้ำฝนกระเซ็นรอบตัว แสงเวทมนตร์หลายสายสว่างวาบขึ้นรอบๆ!ร่างหลายร่างสวมชุดพยาบาลสีฟ้าปรากฏขึ้นรอบหลินชีเยี่ยอย่างไร้ร่องรอย พวกเขาพุ่งเข้า
