เมื่อแอ่งเลือดแผ่ขยาย ร่างไร้วิญญาณที่ซีดขาวและหวาดกลัวจำนวนมากปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินชีเยี่ยศพเหล่านั้นไม่ใช่สิ่งมีชีวิต จึงสามารถถูกบันทึกโดยผู้ถ้ำมองของเฮยถงได้หลังจากทุกคนในคฤหาสน์หรูถูกสังหารจนหมดสิ้น รอยเท้าสามนิ้วนั้นก็เดินออกจากประตู เดินวนรอบๆ บ้านราวกับกำลังมองหาบางสิ่งในที่สุด มันก็พบหลี่เจียนไป๋ที่ล้มอยู่ข้างรางระบายน้ำ ในชั่วพริบตามันก็ตัดคอเขาขาด ทันใดนั้น ร่างไร้วิญญาณของหลี่เจียนไป๋ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินชีเยี่ยหลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น รอยเท้านั้นก็จมลงเล็กน้อย แล้วก็ไม่เคลื่อนไหวอีกเลยหลินชีเยี่ยขมวดคิ้วแน่น เงยหน้ามองท้องฟ้าสัตว์ประหลาดตัวนั้นมีความสามารถในการบิน เมื่อมันบินขึ้นสู่ท้องฟ้า ก็จะไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้ แม้แต่เฮยถงก็ไม่สามารถติดตามร่องรอยของมันได้หลินชีเยี่ยถอนหายใจ ส่งเฮยถงกลับไปยังโรงพยาบาล ภาพตรงหน้าก็กลับคืนสู่สภาพปัจจุบันอีกครั้ง“เป็นยังไงบ้าง?” ไป๋หลี่พั่งพั่งและคนอื่นๆ เห็นหลินชีเยี่ยลืมตาขึ้น จึงเอ่ยถามขึ้นหลินชีเยี่ยพูดตามความจริงว่า “ไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นสิ่งลี้ลับชนิดหนึ่งที่มีนิ้วเท้าสามนิ้วและมีความสามารถในการบิน มันบินมาจากท้องฟ้า หลังจากฆ่าคนแล้วก็บินหนีไป ฉันไม่สามารถติดตามมันได้”“สิ่งลี้ลับ?”เมื่อได้ยินสองคำนี้ สือเหวินเซวียนขมวดคิ้วแน่นหลินชีเยี่ยถามว่า “มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”สือเหวินเซวียนครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจ “ผมไม่อยากปิดบังนะ
